لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٦ - دعاى امام حسن و امام حسين براى باران

فرمودند كه برق علامت باران است خواه در روز باشد و خواه در شب و ترجمه‌اش اينست كه خداوندا باران را بر جمعى كه در حوالى و اطرافند به بار و بر ما مبار خداوندا بريز اين باران را در رود خانه‌ها و در جاهائى كه درختان مى‌رويد در صحراهايى كه باديه نشينان مى‌باشند خداوندا باران را رحمت كن و چنان مكن كه عذاب باشد.

[وارونه كردن عبا در نماز]

( «و سئل الصّادق صلوات اللَّه عليه عن تحويل النّبيّ ٦ رداءه اذا استسقى قال علامة بينه و بين اصحابه تحوّل الجدب خصبا»)

و شيخ كلينى هر دو مرسلا از آن حضرت صلوات اللَّه عليه روايت كرده‌اند كه پرسيدند كه چه معنى داشت آن كه حضرت سيد المرسلين ٦ در استسقا مى‌گردانيدند رداى مبارك را حضرت فرمودند كه علامتى بود ميان آن حضرت و اصحاب كه خشك سالى مبدل شد به فراخى و عيش يعنى حق سبحانه و تعالى دعا را مستجاب گردانيد و محتمل است كه مراد اين باشد كه من فال خير زدم و حق سبحانه و تعالى فال خير مرا رد نمى‌كند.

و صدوق در حديث صحيح از انس بن عياض روايت كرده است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه پدرش صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ در استسقا نظر به آسمان مى‌كردند و ردا را مى‌گردانيدند از جانب راست به جانب چپ و بر عكس عرض نمودم كه اين چه معنى داشت حضرت فرمودند كه معنيش اين بود كه خشك سالى مبدل خواهد شد به فراخى و عيش، و قريب باين است صحيحه ابن ابى عمير از بعضى از اصحاب او از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و ظاهر اين دو صحيحه اخبار است نه فال اما اگر غير معصوم كند فال است.

[دعاى امام حسن و امام حسين براى باران‌]

( «و جاء قوم من اهل الكوفة إلى علىّ بن ابى طالب صلوات اللَّه عليه فقالوا له يا امير المؤمنين ادع لنا بدعوات فى الاستسقاء فدعا