لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٩ - مصرف خمس

الكرامة لنا حلال)

و منقولست بطرق متكثره از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه چون حق سبحانه و تعالى كه بجز او خداوندى نيست زكات را بر ما حرام گردانيد خمس را از جهة ما حلال گردانيد پس زكات بر ما حرامست و خمس واجبست از جهة ما يا مقرر فرمود از جهة ما و هديه بر ما حلال است.

[خوردن خمس‌]

(و روى عن ابى بصير قال قلت لأبي جعفر صلوات اللَّه عليه اصلحك اللَّه ما ايسر ما يدخل به العبد النّار قال من اكل مال اليتيم درهما نحن اليتيم)

و در موثق از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه ابو بصير عرض نمود كه حق سبحانه و تعالى تمكن دهد ترا بحسب ظاهر چنانكه بحسب معنى داده است كه مردمان بچه سهولت بجهنم مى‌روند يعنى جهنم رفتن در كمال سهولت است و بهشت رفتن در كمال صعوبت است حضرت فرمودند كه چنين است هر كه يك درهم از مال يتيم مى‌خورد بجهنم مى‌رود چنانكه فرموده است كه آن كسانى كه مال يتيمان را بظلم مى‌خورند نمى‌خورند مگر آتش را يعنى سبب اينست كه فرداى قيامت آتشى شود در شكمش و سوزد تا بجهنم برند او را و ما يتيميم يعنى خمس را مى‌خورند و نمى‌دهند و يك حصه او مال يتيمان سادات است به نص قرآن يا آن كه بى‌كسى خود را تشبيه كرده‌اند به يتيمان چنانكه يتيمان نمى‌توانند دفع ظلم از خود كردن ايشان نيز چنين‌اند بحسب ظاهر و بحسب معنى درّ يتيمند يعنى مرواريدى كه نظير نداشته باشد و بهر دو مضمون در اخبار وارد شده است و خواهد آمد.

[مصرف خمس‌]

(و سال زكريّا بن مالك الجعفى ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن قول اللَّه عزّ و جلّ‌ «وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى‌ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ»[١] فقال امّا

[١] الانفال- ٤١.