لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٧٣ - اگر وقت تنگ باشد

ركعت وتر را واقع سازد حضرت فرمودند كه ابتدا به وتر مى‌كند و من نيز چنين كردم.

و در صحيح ابن وهب منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه آيا هر يك از شما را خوش نمى‌آيد كه اندكى پيش از نماز صبح برخيزد و سه ركعت نماز وتر را و دو ركعت نافله صبح را به جا آورد و حق سبحانه و تعالى از جهة او نماز شب تمام در نامه عملش بنويسد.

و ديگر اخبار كه در اين باب وارد شده است بر اين مضمون بسيار است و ظاهر آنست كه حضرت را مقصود آنست كه نماز شب را در حالت اختيار باين نحو مى‌تواند كرد و ترك نماز وتر نمى‌بايد كرد مهما أمكن و ظاهر مى‌شود كه نماز وتر با طمانينه بهتر از تمام مختصر است چنانكه گذشت كه اگر ادراج كند جايز است و اكثر بر اينند كه مختصر همه را به جا آوردن بهتر است از اتيان به وتر با طمانينه و دعا.

(و ان طلع الفجر فصلّ ركعتى الفجر و قد مضى الوقت بما فيه)

و اگر صبح طالع شود و نماز شبرا نكرده باشى پس دو ركعت نافله صبح را بگذار بعد از طلوع و بعد از آن نماز صبح را به جا آور و چون وقت رفت نماز شب نيز رفت و قضا مى‌كند چنانكه خواهد آمد.

و در صحيح اسماعيل وارد است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بعد از طلوع فجر وتر را به جا آرم حضرت فرمودند كه نه و ظاهرا چون صبح شد وقت نماز واجبست نافله را نتوان كرد.

چنانكه در حديث حسن كالصحيح از زراره منقولست كه گفت به حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه دو ركعت نافله صبح را چه وقت به جا آورم حضرت فرمودند كه پيش از طلوع فجر به جا آور و چون صبح‌