لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣ - باب العلة التى من اجلها لا يقصر المصلى فى المغرب و نوافلها فى السفر و الحضر

چون حضرت نماز شام را گذاردند دو ركعت خبر آوردند به نزد آن حضرت كه حق سبحانه و تعالى حضرت فاطمه را كرامت كرد حضرت به شكرانه اين نعمت يك ركعت زياد كردند و چون حق سبحانه و تعالى حضرت امام حسن را كرامت فرمود حضرت رسول خدا دو ركعت زياد كردند از جهة نافله شام شكرانه حق سبحانه و تعالى پس چون حق سبحانه و تعالى حضرت امام حسين را صلوات اللَّه عليه كرامت فرمود حضرت دو ركعت ديگر از جهة آن حضرت به شكرانه اين كرامت اضافه نمودند در نافله شام و آيه را خواندند كه حق سبحانه و تعالى مقرر ساخته است از جهة هر پسرى برابر حصّه دو دختر، پس چون به شكرانه اين نعمتها بود و اين نعمتها نعمتى بود دايمى شكرانه آن را دايم گردانيدند و در سفر و حضر بحال خود گذاشتند.

و كالصحيح از محمد بن مسلم منقولست كه گفت عرض نمودم به خدمت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه چرا نماز شام را در سفر و حضر سه ركعت مى‌كنند و در سفر از آن قصر نشد حضرت فرمودند كه چون أولا حق سبحانه و تعالى نمازها را دو ركعت واجب گردانيده بود و حضرت سيد المرسلين ٦ بحسب تفويضى كه بان حضرت شده بود سه نماز را دو ركعت زياد فرمودند و چون وقت شام تنگ بود يك ركعت زياد فرمودند و چون در سفر آن دو ركعت را از چهار ركعتى انداختند ركعت شام را نينداختند و فرمودند كه مرا شرم مى‌آيد كه دو مرتبه نقص بان رسانم چون در وقت زياد كردن بان نقص رسانيده بودم بنا بر اين در حضر و سفر آن را سه ركعت مقرّر ساختند.

و در صحيح از ابو بصير منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در سفر هر نمازى دو ركعت است و پيش از آن و بعد از آن نافله نيست مگر