لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٦ - باب الصلاة فى السفينة
هيچ يك از اينها بد نيست چون مضطرند.
( «و قال علىّ صلوات اللَّه عليه اذا ركبت السّفينة و كانت تسير فصلّ و أنت جالس و اذا كانت واقفة فصلّ و أنت قائم»)
و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر گاه در كشتى نشينى و روان باشد نشسته نماز كن و اگر كشتى ايستاده باشد و روان نباشد ايستاده نماز كن، و محمولست بر كشتيهاى كوچك چنانكه مجربست حاصل آن كه مدار بر قدرتست يا امكان بى دشوارى بسيار.
چنانكه منقولست كالصحيح از سليمان بن خالد كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از نماز در كشتى فرمودند كه ايستاده نماز مىكند و اگر نتواند نشسته نماز مىكند و رو بقبله مىكند در هر دو حال پس اگر كشتى بگردد او بگردد با قبله و رو بقبله داشته باشد و اگر نتواند كه بگردد بحال خود بايستد و اجتهاد كند در تحصيل قبله و نماز سنت را تكبير احرام آن را رو بقبله مىگويد و بعد از آن رو به شكم كشتى مىكند بهر طرفى كه برود و بر اين مضمونست قويه على بن ابراهيم از آن حضرت.
( «و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه لبعض اصحابه اذا عزم اللَّه لك على البحر فقل الّذى قال اللَّه عزّ و جلّ «بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ» فاذا اضطرب بك البحر فاتّك على جانبك الايمن و قل بسم اللَّه اسكن بسكينة اللَّه و قرّ بقرار اللَّه و اهد باذن اللَّه و لا حول و لا قوّة الّا باللَّه»)
و منقولست از حضرت امام محمد تقى صلوات عليه كه به بعضى از اصحاب خود فرمودند كه هر گاه حق سبحانه و تعالى بعد از استخاره عزم ترا به جانب دريا كند چون داخل كشتى شوى بگو آن چه را حق سبحانه و تعالى به حضرت نوح فرمود كه سوار شويد بر كشتى به استعانت نام حق