لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥٣ - باد و نماز آيات

چون اين ملائكه در نهايت عظمتند ممكن است كه بالهاى خود را از طرفى بر هم زنند كه باد از آن طرف آيد يا بالخاصية چنان باشد كه چون در آنجا بال بر هم زند از آن طرفى كه اسم اوست باد آيد به آن كه اراده الهى كافيست در حصول هر چه خواهد و ليكن حق سبحانه و تعالى چنان كرده است كه هر چيزى را سببى باشد و جمعى كه شعورى داشته باشند رو به مسبب الاسباب كنند و جمعى رو به اسباب كنند و رتبه بندگان ظاهر شود و اللَّه تعالى يعلم.

( «و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه نعم الرّيح الجنوب يكسر البرد عن المساكين و تلقح الشّجر و تسيل الاودية»)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه فرمودند كه خوب باديست باد جنوب سورت سرما را مى‌شكند از درويشان و درختها را آبستن مى‌كند چون غالب آنست كه در فصل بهار بسيار مى‌آيد و سيل مى‌آورد در رود خانه‌ها.

( «و قال علىّ صلوات اللَّه عليه الرّياح خمسة منها العقيم فنعوذ باللَّه من شرّها»)

و منقول است كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بادها پنج نوعند يكى از آن جمله باد عقيم است پس ما پناه بحق سبحانه و تعالى مى‌بريم از شر آن و مذكور شد كه باد عقيم آنست كه نفعى ندارد و ضرر دارد مانند باد پاييزى اگر چه نسبت به جمعى نافع است چون محال است كه حق سبحانه و تعالى چيزى بيافريند كه نفع نداشته باشد حتى بادى كه از جهة عذاب جمعى فرستد نيز نافع است از جهة عبرت ديگران و وجوه ديگر و لهذا حضرت پناه بحق سبحانه و تعالى برده است از شر آن نه از اصل آن.

( «و كان النّبيّ ٦ اذا هبّت ريح صفراء او حمراء او سوداء تغيّر وجهه و اصفرّ و كان كالخائف الوجل حتّى ينزل من السّماء قطرة من مطر فيرجع اليه لونه و يقول جاءتكم بالرّحمة»)

منقول است كه هر گاه بادى زرد يا سرخ يا سياه مى‌آمد رنگ مبارك حضرت‌