لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٥ - خروج از شهر براى نماز

نيست اگر نماز شب يا وتر را در شب نكرده باشى و خواهى كه در روز قضا كنى با آن كه گذشت كه قبل از زوال قضا كردن بهتر است در اين دو روز قضا مكن تا ظهر بشود بعد از آن هر وقت كه خواهى قضا كن.

( «و روى محمّد بن الفضيل الهاشمىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال ركعتان من السّنّة ليس تصلّيان فى موضع الّا بالمدينة و تصلّى فى مسجد رسول اللَّه ٦ فى العيدين قبل ان يخرج إلى المصلّى ليس ذلك الّا بالمدينة لأنّ رسول اللَّه ٦ فعله»)

و در صحيح از ابان از محمد منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه دو ركعت نماز سنت است كه در جائى غير مسجد حضرت سيّد المرسلين ٦ كه در مدينه مشرفه است نمى‌توان كرد و مخصوص آنجاست كه آن حضرت پيش از رفتن به مصلى در آن مسجد دو ركعت نماز كردند و همين جا از قاعده كليه كه سابقا گذشت مستثنى است.

( «و روى اسماعيل بن مسلم عن الصّادق صلوات اللَّه عليه عن ابيه صلوات اللَّه عليه قال كانت لرسول اللَّه ٦ عنزة فى اسفلها عكّازة يتوكّا عليها و يخرجها فى العيدين يصلّى إليها»)

و كالموثق از سكونى منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيّد المرسلين ٦ عصاى تكيه گاهى داشتند كه در جائى كه مى‌نشستند بر زير بغل مى‌گذاشتند يك سر آن را و سر ديگر را بر زمين و ته آن عصا نيزه آهنى داشت و چون به صحرا مى‌فرمودند از جهت نماز عيدين آن عصا را در برابر خود بر زمين مى‌زدند و رو به آن نماز مى‌كردند و اين از جهة ستره بود كه مستحب است كه در صحرا يا فضا كه چيزى در برابر نبوده باشد چيزى بگذارند مانند پالان شتر و كلاه و عصا و در حديث سكونى گذشت كه اگر بطول نتوان بند كرد به عرض مى‌توان گذاشت و اگر عصا و امثال آن نباشد خطى بر زمين‌