لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٢ - قنوت نماز وتر

دو را بگويند باين عنوان كه غيبة نبيّنا و امامنا و خداوندا شكايت مى‌كنيم به تو از سختى زمانه بر ما از هر وجهى چون هميشه شيعيان به تشأم ملاعين در عذاب و محنت بودند و از واقع شدن فتنهاى عظيمه بر ما و از پشت بر پشت انداختن دشمنان با هم از جهة دشمنى با ما و لفظ عنّا و بنا و علينا در نسخه صحيحه امالى نبود چنانكه در نسخ صحيحه فقيه نيز نيست امّا مرادند بر تقدير عدم و به سبب ظهور مذكور نيست و شكايت مى‌كنيم از بسيارى دشمنان شيعيان و از قلت عدد ايشان پس فرج ده اى پروردگار ما اين بلاها را از ما به فتحى از فضل خود كه به زودى بفرستى و به نصرتى از جانب تو كه غالب شويم ما به سبب آن و فرج ده بظهور امامى عادل كه حضرت صاحب الامر است صلوات اللَّه عليه اى خداوند حق اى پروردگار عالميان پس هفتاد مرتبه مى‌گويى كه طلب آمرزش مى‌كنم از خداوند عالميان و توبه و رجوع مى‌كنم بسوى او و بسيار مى‌گويى كه اعوذ بك من النّار يعنى پناه به تو مى‌برم از آتش جهنّم.

[قنوت نماز وتر]

و در امالى بعد از اين ذكر كرده است و در عقب نماز وتر بعد از سلام سه مرتبه مى‌گويى.

سبحان ربّ الملك القدّوس العزيز الحكيم‌

و سه مرتبه مى‌گويى‌

(الحمد لربّ الصبّاح الحمد لفالق الاصباح و روى عمر بن يزيد عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال من قال فى و تره اذا أوتر استغفر اللَّه و اتوب اليه سبعين مرّة و واظب على ذلك حتّى تمضى سنة كتبه اللَّه عنده من المستغفرين بالأسحار و وجبت له المغفرة من اللَّه عزّ و جلّ)

و به اسانيد صحيحه منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در ركعت آخر از سه ركعت وتر هفتاد مرتبه بگويد كه طلب مغفرت مى‌كنم از حق سبحانه و تعالى و بازگشتم بسوى او كه عصيان او نكنم و يك سال بگذرد بر اين كه هر سحر اين عمل را به جا