لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٨٣ - قنوت نماز وتر

آورد حق سبحانه و تعالى بنويسد نام او را نزد خود از جمله استغفار كنندگان در سحرها كه مدح ايشان فرموده است در قرآن مجيد و همين شرف كافى است كه ممدوح الهى باشد و واجب شود از جهة او مغفرت و آمرزش از جانب خداوند بزرگوار.

(و روى عبد اللَّه بن ابى يعفور عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال استغفر اللَّه فى الوتر سبعين مرّة تنصب يدك اليسرى و تعدّ باليمنى الاستغفار)

و بطرق صحيح و كالصحيح منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در نماز وتر هفتاد مرتبه استغفار كن بهر عبارتى كه باشد و بهتر آنست كه عبارت سابق را بگويد به آن كه دست چپ را در برابر رو دارى و بدست راست تسبيح را بشمارى تا كم و زياد نشود و ظاهرا زيادتى ضرر نداشته باشد تا صد مرتبه و بيشتر چون عمومات استغفار هست و بخصوص صد مرتبه نيز حديثى وارد است و بهتر آنست كه از هفتاد نه كم كند و نه زياد بلكه در هر جا كه عددى مقرّر ساخته‌اند از آن تجاوز نكنند كه گاه باشد خصوص آن عدد را مزيتى باشد مثل تسبيح حضرت فاطمه صلوات اللَّه عليه كه گذشت كه اگر زياد كند مرتبه ديگر اعاده مى‌كند اگر چه فراموش كند و زياده بگويد.

(و كان رسول اللَّه ٦ يستغفر اللَّه فى الوتر سبعين مرّة و يقول هذا مقام العائذ بك من النّار سبع مرّات)

و منقولست كه حضرت سيّد الأنبياء ٦ در وتر هفتاد مرتبه استغفار مى‌كردند و هفت مرتبه مى‌گفتند كه اين جائى كه ايستاده‌ام جاى بنده است كه پناه به تو آورد از آتش دوزخ.

و در صحيح و حسن كالصحيح منقولست از عمار كه گفت از حضرت‌