راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٨٨ - ٢ متن كامل شرح رساله اسرار الوحى

يا احمد[١]! و جبت محبّتى‌[٢] للمتحا[٣] بين فىّ، و وجبت محبتى للمتواصلين فىّ‌[٤] و[٥] وجبت محبّتى للمتقاطعين‌[٦] فىّ. و وجبت محبتى للمتوكلين على و ليس لمحبّتى علم‌[٧] و لا غاية[٨] و لا نهايه كلما[٩] رفعت لهم علما و وضعت لهم حلما اولئك‌[١٠] الذين نظروا الى المخلوقين بنظرى‌[١١] اليهم و لم يرفعوا[١٢] الحوائج الى الخلق. بطونهم خفيفه من اكل‌[١٣] الحلال. نعيمهم من الدنيا[١٤] ذكرى و محبتى و رضائى عنهم.

پس خطاب مستطاب حق تعالى‌[١٥] شنيد كه: يا احمد[١٦] من محبت خود را نامزد بندگانى كرده‌ام كه با يكديگر به جهت من،[١٧] با هم دوستى دارند؛ و قسم كسانى كه از مخالفان فرمان من ببرند و با فرمانبرداران من پيوندند و در مقام توكل بر من اعتماد نمايند.

اين خصال گزيده‌[١٨] در بنده نشان محبّت من است. ولايت محبت مرا نهايت‌[١٩] نيست.

جبه معامله هر كه را به طراز علم علم‌[٢٠] محبت خود آراستم عمامه حلم‌[٢١]، بر سر او نهادم.

پس نعت اين مردمان؛[٢٢] و صفت اين جوانان‌[٢٣] بيان كرد[٢٤]؛ گفت: ايشان كسانى‌اند كه به نور نظر من، در خلق‌[٢٥] نگرند. و اين سخن، دو معنى دارد:

يكى آنكه چون از من به خلق نگرند، جمله را در قبضه قدرت اسير و عاجز[٢٦] بينند.

در ايشان، به نظر مرحمت نگرند و ايشان را معذور دارند.

[١] - الف، ب، ج و ن: يا محمد.

[٢] - س: محابتى.

[٣] - س: للمحابين.

[٤] - ب: للمتعاطفين فى و وحبت محبتى للمتوصلين.

[٥] - ج و ن:( و) ندارد.

[٦] - للمقاطعين، ب: للمتعاطنين.

[٧] - ح و ن:( علم) ندارد.

[٨] - ح:( علما) ندارد.

[٩] - كما.

[١٠] - الف، ب و ح: علما.

[١١]. ح: تطرى.

[١٢]. س: لم و يرفع.

[١٣]. ح:( اكل) ندارد.

[١٤]. ح: نققتهم فى الدنيا.

[١٥].( تعالى) ندارد.

[١٦]. اى احمد.

[١٧]. از براى ما.

[١٨]. خصال پسنديده در بنده گزيده.

[١٩]. غايت و نهايت.

[٢٠].« علم» دوم را ندارد.

[٢١]. علم.

[٢٢]. مردان.

[٢٣]. جوانمردان.

[٢٤]. پس گفت.

[٢٥]. به خلق.

[٢٦]. قدر من عاجز و اسير.