راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٧٩ - فهرست كلى اشعار

گر نفس تو از نصيبه آزادستى‌

از خلق و ز حق شاكر و دلشادستى‌

گر معرفتت رفيع بنيادستى‌

بيداد جهان به نزد تو دادستى‌

گروهى برآنند ز اهل سخن‌

كه حاتم اصم بود باور مكن‌

برآمد طنين مگس بامداد

كه در چنبر عنكبوتى فتاد

همه ضعف و خاموشيش كيد بود

مگس قند پنداشتش قيد بود

نگه كرد شيخ از سر اعتبار

كه اى پايبند طمع پاى دار

نه هر جا شكر باشد و شهد و قند

كه در گوشه‌ها داميارست و بند

يكى گفت از آن حلقه اهل رأى‌

عجب دارم اى مرد راه خداى‌

مگس را تو چون فهم كردى خروش‌

كه ما را بدشوارى آمد بگوش‌

تو آگاه گشتى به بانگ مگس‌

نشايد اصم خواندنت زين سپس‌

تبسّم‌كنان گفت اى تيز هوش‌

اصم به كه گفتار باطل نيوش‌

كسانى كه با ما به خلوت درند

مرا عيب‌پوش ثنا گسترند

فرا مى‌نمايم كه مى‌نشنوم‌

مگر كز تكلّف مبرا شوم‌

ما بلا را به كس قضا نكنيم‌

تا مر او را ز اوليا نكنيم‌

اين بلا گوهر خزينه ماست‌

ما به هر خس گهر عطا نكنيم‌

مفخر اهل زمان و زمين‌

قافله سالار به خلد برين‌