راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٨٠ - فهرست كلى اشعار
|
صدر جهان رسل و انبيا |
محرم اسرار كتاب مبين |
|
|
سيد سادات همه شرق و غرب |
خاتم و هم ختم رسولان دين |
|
|
در شب اسرار چو بر افلاك شد |
غاشيهدارش شده روح الامين |
|
|
تا به تواضع درِ دعوت گشاد |
از دل كفّار ستد كفر و كين |
|
|
بر هدف صدق برآيد همه |
تير بيانش چو گشايد كمين |
|
|
جيب و گريبان بدرد شام و صبح |
از يد بيضاى تو در آستين |
|
|
رو به سوى غرفه جنّت خرام |
برق بُراقت چو بشد زير زين |
|
|
برگذر از حجره روحانيان |
در گذر از وهم كمال و يقين |
|
|
جذبه حق چون بربودت ز خود |
بىخودت اندر حرم حق نشين |
|
|
روح چو بيند رخ زيباى تو |
سجده برد، پشت نهد بر جبين |
|
|
غيب چو شد عين ترا در گذر |
از شرف جنّت و از حور عين |
|
|
عون حقّت چون ز غنان در ربود |
حق حقيقت به حقيقت ببين |
|
ص ٨٥
\*\*\*
|
مقربان درش جمله ترسكارانند |
چو بر سنن بروند جمله راستكارانند |
|
ص ١٤١
\*\*\* ن
|
نفس كز جوع در عذاب بود |
روح را وقت مستطاب بود |
|
ص ٩٥
\*\*\*
|
نفس گبرست هين عذابش كن |
آتش روزه بر كبابش كن |
|
|
خانه نفس اگر هبا خواهيد |
آه سردى بزن خرابش كن |
|
ص ١٥٩