راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٣٥ - حكايت

ليس بعده هوان‌[١] و صبرا ليس بعده ضجر و حلما ليس بعده عجله و املأ قلوبهم حياء منك‌[٢]. حتى يستحيوا منك فى كل وقت‌[٣] و بصرهم‌[٤] بآفات الدنيا و آفات أنفسهم و وساوس الشيطان فانك تعلم ما فى نفسى و انت علام الغيوب‌[٥].

پس فرمود: يا احمد[٦]! اين درجه انبياست و منازل صديقان امت تو[٧] و امت انبياى پيشين و گروه شهدا.

پرسيد كه: الهى‌[٨]! زاهدان امت من بيش‌اند[٩] يا زاهدان امت بنى اسرائيل؟ خطاب عزّت در رسيد كه: مثل زهاد بنى اسرائيل با زهاد امّت تو، مثل تار موى سياهى است‌[١٠] بر گاو سفيد[١١]. گفت: يا رب! گروه بنى اسرائيل بيشتر بود[١٢] از امت من. چگونه بود كه زهاد امّت من بيش آمد[١٣]؟

گفت: براى آنكه بنى اسرائيل شك آورند[١٤] بعد از يقين و جحود آوردند[١٥] بعد از اقرار. پس مهتر رسل و انبيا- صلوات الله عليه‌[١٦]- دست به دعا برآورد براى امت‌[١٧] و گفت: الهى! زهاد امت مرا در ايمان، يقينى ده كه پس از وى شك نبود؛ و پرهيزى ده كه پس از وى، رغبت نبود. و خوفى ده كه پس از وى، غفلت نبود، و علمى كرامت كن كه پس از وى، جهل نبود؛ و عقلى ده كه پس از وى، حماقت نبود؛ و قربى ده كه پس از وى، بعد نبود[١٨]؛ و ذكرى روزى كن كه پس از وى، نسيان نبود؛ و با ايشان كرمى كن‌[١٩] كه پس از وى، خوارى نبود[٢٠]؛ و صبرى ده كه پس از وى‌[٢١]، دلتنگى نبود؛ و حلمى ده كه بعد از وى،

[١] - ن: و كرامه ليس بعده هوان.

[٢] - بحيا و منك.

[٣] - الف، ب، ح و ن: كل وقت.

[٤] - الف، ب، ح و ن: و تبصرهم.

[٥] - فانك تعلم ما فى نفسى و لا اعلم ما فى نفسك و انت علام الغيوب.

[٦] - پس خطاب فرمود كه اى احمد.

[٧] - صديقان است از امت تو.

[٨] - يا الهى.

[٩] - بيشند.

[١٠] - تار موى سياه بود.

[١١]. بر گاوى سفيد.

[١٢]. بيشتر بودند.

[١٣]. بيشند.

[١٤]. ايشان شك آورند.

[١٥]. و انكار كردند.

[١٦]. مهتر انبيا صلى الله عليه و سلم.

[١٧]. دست به دعاى امت برداشت.

[١٨]. كه بعد از وى بعد نبود.

[١٩]. و گرامى كن ايشان را

[٢٠]. خوارى نبينند.

[٢١]. كه بعد از وى.