راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٢٠ - حكايت

حبيب عابد- رحمة الله عليه- مى‌گويد[١]: نفس عزبست و جفت طلب‌[٢]. ميل او به عروس‌[٣] دنياست؛ و دلاله او[٤] هوى؛ و مشاطه او ديو؛ و جلوگاه وى دوزخ بود. سفيان عينيه- رحمة الله- مى‌گويد[٥]: چون قومى به هم نشينند و به ذكر و ياد[٦] حق مشغول شوند، ديو بفرياد آيد؛ دنيا را گويد[٧]: نمى‌توانى كه ايشان را فريب دهى‌[٨]؟

دنيا گويد: صبر كن؛ چندان كه از ذكر باز مانند، گردنشان را به سيلى هوا[٩] پست كنم.

داوود- صلوات الرحمن عليه-[١٠] مناجات كرد كه: الهى! مرا مراد دنيا اگر نچشانى تا به حلاوت آخرت رسم، دوست‌تر دارم كه حلاوت دنيا چشانى و به تلخى و[١١] بى‌مرادى آخرت درمانم.[١٢]

بيت‌[١٣]

يا احمد! اهل الآخرة[١٤]،[١٥] رقيقة وجوههم. كثير حياؤهم. قليل حمقهم. كثير نفعهم.

قليل مكرهم. الناس منهم فى راحة و انفسهم فى نصب‌[١٦] و تعب كلامهم موزون.

يحاسبون‌[١٧]،[١٨] لانفسهم. متبعون‌[١٩] لها[٢٠].

[١] - گويد.

[٢] - س: و صفت طلب.

[٣] - س: به فردوس.

[٤] - وى.

[٥] - سفيان بن عينه- قدس سره- گويد كه.

[٦] -( ياد) ندارد.

[٧] - گويد كه.

[٨] - بفريبى.

[٩] -( هوا) ندارد.

[١٠] - داوود پيغمبر ٧.

[١١]. و گفت: الهى! مرا مرارت بى‌مرادى دنيا چشانى تا به تلخى بى‌مرادى آخرت در نمانم.

[١٢].( و) ندارد.

[١٣]. شعر.

[١٤]. ان اهل الآخره.

[١٥]. الف، ب، ح و ن: اهل اخير و الآخره.

[١٦]. الف: هيچ يك از نسخ،( نصب) ندارد.

[١٧]. محاسبين.

[١٨]. الف، ب، ح و ن: محاسبن.

[١٩]. الف، ب و ن: متبعين؛ ح: يتبعون.

[٢٠]. متبعين لها.