راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٢٢ - حكايت

الحور العين فلتسرفنّ‌[١] و[٢]. و الملائكه فلتصلّين‌[٣] و الاشجار فلتثمرنّ و ثمار الجنّه فلتدلين. و لآمرن ريحا من الرّياح الّتى تحت العرش فلتحملنّ [جبال‌] من الكافور و المسك الاذفر. فلتصيرنّ و قودا من غير رماد[٤] فلتدخلنّ (به) و لا يكون بينى و بين روحه ستر. و اقول له‌[٥] عند قبض روحه مرحبا و اهلا بقدومك علىّ اصعد بالكرامه و البشرى‌[٦] و بالرّحمه و الرّضوان‌[٧] و جنات لهم فيها نعيم مقيم. خالدين فيها ابدا. انّ الله عنده اجر عظيم. فلو رأيت الملائكه. كيف تأخذها[٨] واحد و يعطيها الآخر[٩].

پس گفت‌[١٠]: اى احمد! اهل آخرت‌[١١]، روى ايشان رقيق و تابان بود، عرق حيا[١٢] از گل رخسار ايشان چكان بود؛ كوتاه‌بينى احمقى در ايشان كم بود؛ نفع ايشان به خلق بسيار بود[١٣]؛ دريشان غدر و مكر نبود[١٤]؛ خلق از ايشان در راحت بوند؛ و نفس ايشان از ايشان‌[١٥] در تعب بود[١٦]؛ سخن ايشان سنجيده و گزيده بود؛ پيوسته در محاسبه نفس بوند[١٧]؛ خود[١٨] را به رياضت و بى‌مرادى، بيدار دارند؛ و ديده ايشان گريان و دل ايشان بر آتش محبت بريان بود[١٩]؛ و چون نام‌[٢٠] ديگران بر دفتر عاقلان‌[٢١] نويسند، نام ايشان را در دفتر ذاكران‌[٢٢] و حاضران نويسند؛ در اول‌

[١] - عبارت( س) بدين صورت است:« و لامرن الجنان فليس بعد الحور فلتسرفن»، نسخه مير« و لامرنّ الجنان فلتزين و الحور العين فلتشوقن».

[٢] - الف و ب: و لا مرن الجنان فلتترين و الحور العين فلترفنّ؛ ن: و الحور العين فلتزلفن.

[٣] - فليصلين.

[٤] - الف و ب: من غير النّار.

[٥] - الف، ب و ن: فاقول له.

[٦] - بالبشرى.

[٧] - و الرحكمه.

[٨] - الف، ب و ن: كيف يا خزبها.

[٩] - تأخذوها واحد و تعطى الآخر.

[١٠] - فرمود كه.

[١١]. اهل آخرت را.

[١٢]. و عرق حيا.

[١٣]. نفع ايشان به خلق رسيد.

[١٤]. و دريشان مكر و عذر نبود.

[١٥]. و نفس از ايشان.

[١٦]. در تعب و محنت بود.

[١٧]. عبارت( پيوسته ... بوند) را ندارد.

[١٨]. نفس خود.

[١٩].( بود) ندارد.

[٢٠]. چون نام.

[٢١]. را در دفتر غافلان.

[٢٢]. جريده ذاكران.