آيين زندگى - شريفى، احمدحسين - الصفحة ٥١ - ٤ - ٥ پرسش و پرسشگرى
بزرگ اوست. در جايى كه انجام وظايف علمى با وظايف فرهنگى و اجتماعى تعارض پيدا كند، چه بايد كرد؟ اگر امر داير شود بين شركت و فعاليت در برنامههاى فرهنگى تشكل خاصى كه شما در آن عضويت داريد، و درس خواندن و دانشاندوزى، كدام را بايد مقدم داشت؟ آيا بايد اصالت را به علماندوزى داد يا به فعاليتهاى فرهنگى و امثال آن؟ در اين زمينه با دوستان خود، گفتگو كنيد، هر گزينهاى را كه انتخاب مىكنيد، دليل آن را نيز به صورت مشروح و مستند بيان نماييد.
٤- ٤. خوب گوش دادن
|
آدمى فربه شود از راه گوش |
جانور فربه شود از حلق و نوش |
|
يكى از آدابى كه رعايت آن براى هر كسى، بهويژه دانشجويان لازم است، هنر خوب گوش دادن به سخنان استاد است. اين موضوع نه تنها ادب شاگرد در برابر استاد را نشان مىدهد، بلكه راهى است براى بهرهمندى بيشتر و بهتر دانشجويان از محضر استادان. امام على ٧، در اينباره مىفرمايد:
زمانى كه نزد دانشمندى نشستى، پس، بر شنيدن نسبت به گفتن حريصتر باش و خوب گوشدادن را بياموز همانگونه كه خوب گفتن را مىآموزى و سخن هيچ كس را قطع نكن.[١]
شنونده خوب كسى است كه: اولًا، در سخنان گوينده خوب دقت كند و به تعبير ديگر، براى «ادراك» آمادگى كافى را داشته باشد؛ ثانياً، بردبار و شكيبا بوده و احساس خستگى نكند؛ ثالثاً، بتواند ميان نكات اصلى گفتار گوينده و شاخ و برگهاى آن تفكيك نمايد، مثلًا مناقشه در مثال نكند و به لُبّ سخن توجه كند.
٤- ٥. پرسش و پرسشگرى
پرسش و پرسشگرى اگر براى كشف حقيقت و فهم واقعيت باشد، نه تنها از فضايل اخلاقى است، كه در پارهاى اوقات از نظر شرعى و فقهى نيز واجب است. كسى كه مسائل شرعى خود را نمىداند، يادگيرى آنها بر او واجب است و اگر راه فهم حكمى در پرسش از كسى باشد، پرسيدن واجب خواهد شد. پيامبر اعظم ٦ پرسش را بهعنوان كليد خزاين و گنجينههاى دانش معرفى كرده و نه تنها افراد را
[١] - بنگريد به: محمدباقر مجلسى، بحار الانوار، ج ٢، باب ١٠، ص ٤٣، حديث ١١