آيين زندگى - شريفى، احمدحسين - الصفحة ٣٩ - ٣ - ١ پيروى از حدس و گمان
|
طبع خواهد تا كشد از خصم كين |
عقل بر نفس است بند آهنين |
|
|
عقل ايمانى چو شحنه عادل است |
پاسبان و حاكم شهر دل است |
|
|
همچو گربه باشد او بيدار هوش |
دزد در سوراخ ماند همچو موش |
|
|
در هر آنجا كه بر آرد موش دست |
نيست گربه يا كه نقش گربه است |
|
|
گربه چه شير شيرافكن بود |
عقل ايمانى كه اندر تن بود |
|
|
غره او حاكم درندگان |
نعره او مانع چرندگان[١] |
|
٣. موانع دستيابى به علم حقيقى[٢]
ذهن آدمى، گاه در اثر چينش نادرست مقدمات يا كوتاهى در انتخاب مواد يقينآور براى استدلال، دچار خطا مىشود و به نتيجهاى نادرست دست مىيابد. براى پرهيز از اينگونه لغزشها بايد علم منطق و انواع مغالطات را به درستى آموخت و به درستى به كار گرفت. ولى گاه انسان در اثر مشكلات اخلاقى و آلودگىهاى نفسانى از درك درست حقايق ناتوان مىگردد و سراب را آب مىپندارد. در اين بخش مىخواهيم با تكيه بر قرآن و سخنان اولياى دين، با برخى از مهمترين لغزشگاههاىِ اخلاقى علمآموزى و خردورزى آشنا شويم.
٣- ١. پيروى از حدس و گمان
چون دستيابى به يقين و تشخيص واقعيت در همه امور روزمره زندگى، كارى دشوار يا غيرممكن است، بيشتر آدميان، با توجه به غريزه راحتطلبى، اساس زندگى خود را بر گمان بنا مىكنند و با تكيه بر آن، به زندگى خويش ادامه مىدهند. يكى از لغزشگاههاى فهم و انديشه درست آن است كه انسان اين عادت بد را به ساحت تفكّر عقلانى و علمى نيز سرايت دهد و به جاى پيروى از يقين، به گمان و حدس بسنده كند. اين امر، بهويژه در مسائل اساسى و زيربنايى انديشه بشر، مانند اعتقادات دينى، زيانهايى جبرانناپذير به بار مىآورد؛ از اينرو، قرآن كريم به شدت با آن مخالفت ورزيده و مخاطبان خود را از پيروى حدس و گمان برحذر داشته است؛ چنانكه در پاسخ به مشركانى كه بر اساس پندارهاى واهى، شرك و دوگانهپرستى خود را به خواست و مشيت خداوند نسبت مىدهند، مىفرمايد:
بگو: آيا نزد شما دانشى هست كه آن را براى ما آشكار كنيد؟ شما جز از گمان پيروى نمىكنيد و جز دروغ نمىگوييد.[٣]
[١] - همان، دفتر چهارم، ابيات ١٩٨٩- ١٩٨٤.
[٢] - بنگريد به: حسن يوسفيان و احمدحسين شريفى، خردورزى و دينباورى، ص ١٠٥- ١٠٠
[٣] - قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنا إنْ تَتَّبِعُونَ إلّاالظَّنَّ وَ إنْ أنْتُمْ إلّاتَخْرُصُونَ.( انعام( ٦): ١٤٨)