كارهاى مباح و پرداختن به امور غيرضرورى، هر چند به ميزان اندك، حاصلى جز زيان ندارد.»[١] در عين حال، دانشجويان با توجه به نقش ويژه و انكارناپذيرشان در جامعه، وظايف و مسئوليت‌هاى سنگين‌ترى بر عهده دارند.

مهم‌ترين وظيفه دانشجويان تحصيل دانش‌هاى سودمند براى جامعه است. دانش‌هايى كه در جهت رشد و پيشرفت فراگير جامعه اسلامى باشد. بنابراين لازم است در كلاس درس و خارج از كلاس، همواره در پى فهم مسائل ضرورى و مفيد برآيند و هرگز وقت خود را صرف مسائل غيرضرورى نكنند. مسائلى كه دانستن آنها، صرفاً بار اطلاعاتى آدمى را مى‌افزايد و هيچ تأثيرى در سعادت دنيوى و اخروى فرد و جامعه ندارد، رهزن عمر و انديشه‌اند. امام على ٧، در اين‌باره، به دانشجويان توصيه مى‌كند كه به دنبال فهم و حل مسائلى باشيد كه دانستن آنها لازم است و جهل در آنها پذيرفتنى نيست: «

سَلْ عَمّا لابدَّ لك من عِلْمِهِ [عَمَلِهِ؟] و لاتعذر فى جهله»[٢]

و يا مى‌فرمايد:

دانش‌ها بيشتر از آن‌اند كه تو بتوانى همه آنها را بياموزى و بر آنها احاطه يابى؛ پس بايد گلچين كرده و از هر دانشى بهترين‌هاى آن را برگزينى.[٣]

پيامبر اكرم، وارد مسجد شدند و ديدند كه گروهى از مردم، در اطراف شخصى حلقه زده‌اند.

پرسيدند: «اين كيست؟» گفتند: «شخصى بسيار دانشمند و علّامه است.» پيامبراكرم از علم او پرسيد.

مردم گفتند: «داناترين مردم نسبت به انساب عرب و وقايع و ايام جاهليت و اشعار عربى است.» پيامبر فرمودند: «اين دانشى است كه اگر كسى آن را نداند ضرر نكرده است و كسى كه آن را مى‌داند، سودى نمى‌برد.»[٤]

بررسى مصداقى‌

دانشجوى متعهد و مسئوليت‌پذير، در دوران دانشجويى خود، وظايف و مسئوليت‌هاى متعددى را بر دوش خود احساس مى‌كند؛ از سويى به عنوان دانشجو، وظايف علمى سنگينى را بر عهده دارد و از سوى ديگر وظايف فرهنگى و اجتماعى و احيا و ترويج شعاير دينى نيز از جمله دغدغه‌هاى‌

[١] - و مِن الخُسران صَرفُ الزمانِ فى المباح و ان قلَّ.( رضا مختارى، سيماى فرزانگان، ص ١٠٦)

[٢] - عبدالواحد الآمدى، غرر الحكم و درر الكلم، ج ١، باب ٣٩، ص ٣٩٤ و ٣٩٥، حديث ٤٦

[٣] - العلمُ اكثرُ مِن انْ يُحاطَ به، فَخُذُوا من كلِّ علمٍ احْسَنَهُ.( همان، فصل ١، ص ١٢٠، حديث ٢١٩٨)

[٤] - محمدبن يعقوب كلينى، اصول الكافى، ج ١، كتاب فضل العلم، باب ٢، حديث ١