آيين زندگى - شريفى، احمدحسين - الصفحة ٥٨ - مطالعهاى بنيادين

«بزرگ‌ترين نادانى، نادانى انسان نسبت به امور نفس خودش است.»[١]

«كسى كه نفس خود را بشناسد، با آن مجاهدت مى‌كند و كسى كه نفس خود را نشناسد، آن را بيهوده رها مى‌كند.»[٢]

مولوى نيز در مذمت خودناشناسى و مطالعه نكردن در حالات انفسى و درونى، اشعار نغز و زيبايى دارد:

مطالعه‌اى بنيادين‌

روايات بسيارى به اين مضمون وارد شده است كه كسى كه خود را بشناسد، خداى خود را مى‌شناسد:

«من عرفه نفسه فقد عرف ربه»[٤]

. در باره مضمون اين احاديث و رابطه خودشناسى با خداشناسى و تلازم اين دو با يكديگر گفتگو كنيد[٥] و حاصل گفتگوهاى خود را در كلاس براى‌

[١] - اعظمُ الجَهل، جَهلُ الانسانِ امرَ نَفسِه.( همان، حديث ١١٩١٤)

[٢] - مَن عَرَف نفسَه جاهَدَها، و مَن جَهِل نَفسَه اهمَلَها.( همان، حديث ١١٩١٩)

[٣] - جلال‌الدين محمدبلخى، مثنوى معنوى، دفتر سوم، ابيات ١٦٥٦- ٢٦٤٨.

[٤] - بنگريد به: محمد محمدى‌رى‌شهرى، ميزان الحكمة، ج ٦، ص ١٤٢ و ١٤٣، حديث ١١٩٢٣ به بعد

[٥] - براى تحقيق بيشتر بنگريد به: محمدحسين طباطبايى، الميزان، ج ٦، ص ١٧٦- ١٦٩