همچنين در روايات متعددى به ما توصيه شده است كه با انسان‌هاى خردمند معاشرت داشته باشيم؛ چرا كه مصاحبت و دوستى با خردمندان حيات و زندگى روح و جان آدمى بوده‌[٢] و موجب امنيت و آسايش و آرامش نفس است.[٣]

از خردمندان طلب كن دوستى‌		زانكه يارى را نشايد بى هنر
صحبت نيكان بود مانند مشك‌		كز نسيمش مغز جان يابد اثر
هر كه از ناكس طمع دارد وفا		از درخت خشك مى‌جويد ثمر

- ٢. اعتدال در دوستى‌

نكته مهمى كه در زمينه روابط ميان دوستان، تذكر آن و توجه به آن بسيار مهم است حد نگه داشتن در دوستى است. همواره بايد به اين اصل توجه داشت كه «كلُ سرّ جاوَزَ الاثنين شاع‌». پس نبايد همه اسرار خود را براى‌دوستان، هر چند دوستان بسيار نزديك، فاش كرد؛ زيرا هر دوستى‌اى ممكن است روزى به دشمنى تبديل شود. به همين دليل، امامان معصوم : سفارش كرده‌اند كه اسرار خود را براى دوستان فاش نكنيد، مگر مسائلى را كه اگر دشمنان شما نيز از آنها مطلع شوند، ضررى نداشته باشد.[٤] امام على ٧، مى‌فرمايد:

دوستت را چندان دوست مدار! مبادا كه روزى دشمنت شود و دشمنت را چندان كينه مورز كه بود روزى دوستت گردد.[٥]

[١] - عن ابن عباس، قال: قيل: يا رسول‌اللَّه اىُّ الجلساء خيرٌ؟ قال: مَن ذَكَّركم باللَّهِ رؤيَتُه، و زادَكُم فى عِلْمِكم مَنطِقُهُ و ذَكَّرَكم بالاخرةِ عَمَلُهُ.( محمدباقر مجلسى، بحار الانوار، ج ٧١، باب ١٣، ص ١٨٦، حديث ٣)؛ شبيه همين سفارش‌ها از حضرت عيسى ٧ نيز نقل شده است.( بنگريد به: همان، ص ١٨٩، حديث ١٨)

[٢] - صُحبةُ الولىّ اللبيبِ حياةُ الروح.( عبدالواحد الآمدى، غرر الحكم و درر الكلم، ج ١، فصل ٤٤، ص ٤١٤، حديث ٣٢)

[٣] - مصاحبةُ العاقلِ مأمونةٌ.( همان، ج ٢، فصل ٨٠، ص ٢٨١، حديث ٥٤)

[٤] - امام صادق ٧ قال لبعض اصحابه: لاتَطَّلِعْ صديقَك مِن سرّك إلّاعلى ما لو اطلَعَ عليه عدوُّك لم يَضُرُّك فان الصديقَ قد يكون عدواً يوماً.( بنگريد به: محمدباقر مجلسى، بحار الانوار، ج ٧١، باب ١١، ص ١٧٧، حديث ١٥)

[٥] - احبِبْ حبَيبَك هوناً ما عسى ان يكونَ بَغَيضَك يوماً ما و ابغِضْ بغيضَك هوناً ما عسى ان يكونَ حبيبَك يوماً ما.( نهج البلاغة، ترجمه سيدجعفر شهيدى، حكمت ٢٦٨، ص ٤١٠؛ محمدباقر مجلسى، بحار الانوار، ج ٧١، باب ١١، ص ١٧٧، حديث ١٤؛ همچنين نگاه كنيد به ص ١٧٨، حديث ١٨)