اخلاق اسلامى
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١١ ص
(٣)
بخش اول مبانى اخلاق
١٣ ص
(٤)
فصل اول كليات
١٥ ص
(٥)
الف شناسايى علم اخلاق
١٥ ص
(٦)
1 مفهوم لغوى واژه اخلاق
١٥ ص
(٧)
2 تعريف علم اخلاق
١٦ ص
(٨)
3 فلسفه اخلاق
١٧ ص
(٩)
4 تربيت اخلاقى
١٧ ص
(١٠)
ب علم اخلاق و علوم ديگر
١٨ ص
(١١)
1 علم اخلاق و فقه
١٨ ص
(١٢)
2 علم اخلاق و حقوق
١٨ ص
(١٣)
3 علم اخلاق و عرفان عملى
١٩ ص
(١٤)
4 علم اخلاق و علوم تربيتى
١٩ ص
(١٥)
ج شيوههاى اخلاقى و شيوه مورد قبول
٢٠ ص
(١٦)
1 اخلاق فيلسوفانه
٢٠ ص
(١٧)
2 اخلاق عارفانه
٢١ ص
(١٨)
3 اخلاق نقلى
٢٢ ص
(١٩)
د تقسيم مباحث اخلاق اسلامى
٢٤ ص
(٢٠)
فصل دوم جاودانگى اخلاق
٢٥ ص
(٢١)
مقدمه
٢٥ ص
(٢٢)
الف پيامدهاى نسبيتگرايى اخلاقى
٢٨ ص
(٢٣)
ب مطلقگرايى در اخلاق و دلايل آن
٢٩ ص
(٢٤)
ج پرسشها و پاسخها
٣١ ص
(٢٥)
فصل سوم عمل اخلاقى
٣٥ ص
(٢٦)
الف عناصر ارزشمندى عمل اخلاقى
٣٦ ص
(٢٧)
1 عناصر فاعلى
٣٦ ص
(٢٨)
يك آزادى و اختيار فاعل
٣٦ ص
(٢٩)
دو انگيزه و نيت فاعل
٣٩ ص
(٣٠)
2 عنصر فعلى و عينى
٤٥ ص
(٣١)
ب شرايط مسئوليت اخلاقى
٤٦ ص
(٣٢)
1 بلوغ
٤٧ ص
(٣٣)
2 عقل
٤٧ ص
(٣٤)
3 علم يا امكان تحصيل آن
٤٧ ص
(٣٥)
4 قدرت
٤٩ ص
(٣٦)
5 عدم اضطرار
٥١ ص
(٣٧)
6 عدم اكراه
٥١ ص
(٣٨)
7 قصد و تعمد
٥٢ ص
(٣٩)
ج شناسايى عمل اخلاقى
٥٢ ص
(٤٠)
1 عقل
٥٢ ص
(٤١)
2 فطرت(دل)
٥٣ ص
(٤٢)
3 وحى
٥٤ ص
(٤٣)
د تزاحم ارزشها و معيار ترجيح
٥٥ ص
(٤٤)
بخش دوم مفاهيم عام اخلاقى
٥٧ ص
(٤٥)
مقدمه
٥٧ ص
(٤٦)
مفاهيم عام اخلاقى
٦٣ ص
(٤٧)
فصل اول صفت نفسانى هدايتگر
٦٥ ص
(٤٨)
ايمان
٦٥ ص
(٤٩)
1 ارزش ايمان
٦٦ ص
(٥٠)
2 ماهيت ايمان
٦٦ ص
(٥١)
3 اصناف و درجات ايمان
٦٧ ص
(٥٢)
4 متعلقات ايمان
٦٨ ص
(٥٣)
5 شرط ايمان
٧٢ ص
(٥٤)
6 اسباب ايمان
٧٢ ص
(٥٥)
7 آثار و فوايد ايمان
٧٣ ص
(٥٦)
8 آفات و موانع ايمان
٧٦ ص
(٥٧)
فصل دوم صفات نفسانى عملكننده«1»
٧٩ ص
(٥٨)
الف جهتگيرى نفس نسبت به خداوند
٨٠ ص
(٥٩)
1 محبت خداوند
٨٠ ص
(٦٠)
يك محبت بندگان به خداوند
٨١ ص
(٦١)
دو محبت خداوند به بندگان
٨٨ ص
(٦٢)
2 توكل
٨٩ ص
(٦٣)
3 شكر
٩٢ ص
(٦٤)
ب جهتگيرى نفس نسبت به عاقبت خويش
٩٤ ص
(٦٥)
1 بيم
٩٥ ص
(٦٦)
2 اميد
٩٧ ص
(٦٧)
ج جهتگيرى نفس نسبت به خويشتن
١٠٠ ص
(٦٨)
1 انكسار نفس
١٠٠ ص
(٦٩)
يك خودپسندى(عجب)
١٠١ ص
(٧٠)
دو غرور
١٠٤ ص
(٧١)
2 تواضع
١٠٦ ص
(٧٢)
فصل سوم صفات نفسانى عملكننده«2»
١٠٩ ص
(٧٣)
د جهتگيرى نفس نسبت به آينده
١٠٩ ص
(٧٤)
1 موضع مطلوب نفس نسبت به فردا
١٠٩ ص
(٧٥)
2 موانع و آفات
١١٢ ص
(٧٦)
ه جهتگيرى نفس نسبت به مواهب دنيوى
١١٣ ص
(٧٧)
زهد
١١٤ ص
(٧٨)
يك مفهوم و ماهيت زهد
١١٤ ص
(٧٩)
دو ارزش زهد
١١٤ ص
(٨٠)
سه درجات زهد
١١٥ ص
(٨١)
چهار آثار زهد
١١٧ ص
(٨٢)
پنج موانع زهدورزى
١١٩ ص
(٨٣)
و جهتگيرى نفسانى نسبت به ديگران
١٢٣ ص
(٨٤)
1 محبت براى خداوند
١٢٣ ص
(٨٥)
يك حقيقت و انواع دگردوستى
١٢٣ ص
(٨٦)
دو فضيلت محبت براى خدا
١٢٥ ص
(٨٧)
سه آثار محبت براى خداوند
١٢٦ ص
(٨٨)
چهار موانع دوستى براى خداوند
١٢٨ ص
(٨٩)
2 دشمنى براى خداوند
١٣٣ ص
(٩٠)
فصل چهارم صفات نفسانى عملكننده«3»
١٣٥ ص
(٩١)
ز جهتگيرى بازدارنده نفس
١٣٥ ص
(٩٢)
1 قوت نفس
١٣٥ ص
(٩٣)
يك آثار قوت نفس
١٣٥ ص
(٩٤)
دو آفات قوت نفس
١٤٢ ص
(٩٥)
2 حلم و كظم غيظ
١٤٣ ص
(٩٦)
3 حيا
١٤٦ ص
(٩٧)
4 عفت
١٥١ ص
(٩٨)
5 صبر
١٥٤ ص
(٩٩)
بخش سوم تربيت اخلاقى از ديدگاه اسلام
١٥٩ ص
(١٠٠)
فصل اول روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«1»
١٦١ ص
(١٠١)
روشها
١٦٢ ص
(١٠٢)
1 ايجاد محيط تربيتى مساعد
١٦٢ ص
(١٠٣)
2 تأمين صحيح نيازها
١٦٧ ص
(١٠٤)
3 روش تكريم شخصيت
١٧٢ ص
(١٠٥)
4 دعوت به ارزشهاى اخلاقى
١٨٥ ص
(١٠٦)
فصل دوم روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«2»
١٩٣ ص
(١٠٧)
5 پرورش نيروى عقلانى
١٩٣ ص
(١٠٨)
6 روش عبرتآموزى
١٩٩ ص
(١٠٩)
7 مداومت بر عمل
٢٠٣ ص
(١١٠)
8 روش تشويق و تنبيه
٢١٤ ص
(١١١)
فصل سوم روشهاى تربيت اخلاقى در اسلام«3»
٢٢٣ ص
(١١٢)
9 نظارت بر خود
٢٢٣ ص
(١١٣)
10 پرورش ايمان
٢٣٤ ص
(١١٤)
منابع
٢٥١ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص

اخلاق اسلامى - ديلمى، احمد؛ آذربايجانى، مسعود - الصفحة ١٧٦ - ٣ روش تكريم شخصيت

٣. موانع عمدتاً خارجى و بيرونى هستند.

مزلو و راجرز، بر خودشكوفايى و تحقق خويشتن، بيش از ديگران تأكيد دارند. شيوه‌ها و فنونى كه براى نيل به تكريم شخصيت از آنها بهره مى‌بريم، عبارتند از:

الف. اكرام و احترام: مزلو، نياز به احترام را مستقلًا ذكر مى‌كند:

همه افراد جامعه (به جز بيماران روانى) مايل به احترام به خود هستند. آنان نيازمندند كه خويشتن را ارزشمند بيابند و اين ارزشمندى بر پايه محكم و استوارى بنا شده باشد .... ميل به توانايى، موفقيت، كاردانى، مهارت و شايستگى، رويارويى با دنيا، استقلال و آزادى و نيز نياز به اعتبار و مقام (عزت و احترامى كه ديگران برايمان قايل شوند) قدر و منزلت، افتخار، آوازه، نفوذ، اهميت و بزرگى همه از همين نياز سرچشمه مى‌گيرد ... هنگامى‌كه نيازِ احترام به خود ارضا شود، شخص احساس اعتماد به نفس، ارزشمندى، توانايى و كفايت مى‌كند و وجود خود را در دنيا مفيد و لازم مى‌يابد. اما عقيم ماندن اين نيازها موجب احساس حقارت، ضعف و نوميدى مى‌گردد ... پا برجاترين و سالم‌ترين عزت نفس بر پايه احترامى كه مستحق آنيم استوار است، نه بر اساس اشتها يا آوازه ظاهرى و تملق‌ها ....[١]

كارل راجرز، نيز عميقاً به اين مطلب معتقد است و شيوه درمان‌گرى خود را بر اساس آن استوار مى‌كند. دو اصل اساسى از ديدگاه وى عبارتند از:[٢] ١. اعتقاد به بزرگى شأن و ارزش هر فرد؛ ٢. اعتقاد به اين‌كه مردم خوب و قابل اعتمادند. شيوه مشاوره و درمان راجرز بر اساس مُراجعْ‌محورى است؛ يعنى تكنيك‌ها صرفاً براى نشان‌دادن اصالت، ارزيابى مثبت غيرمشروط و درك همدلانه است. عناصر احساسى و عاطفى در رابطه درمانگر و مراجع، بسيار اهميت دارد. تكنيك‌هايى كه مى‌تواند اين احساس اكرام و احترام را به متربى منتقل كند، عبارتند از: توجه و حضور در موقعيت، گوش دادن به او، انعكاس احساسات يا محتواى سخنان او در مواقع لزوم (براى اين‌كه متربى بفهمد به سخنان او دل مى‌دهد) علايم غيركلامى چهره و جهت و حركات بدن گوياى اين باشد كه به سخنان او اهميت مى‌دهد.

«همدلى يا درك همدلانه» در ايجاد رابطه با متربى گام اساسى است. به گفته راجرز همدلى فرآيندى است كه متضمن حساس‌بودن نسبت به احساسات متغير ديگر افراد و پيوند عاطفى‌


[١] - مزلو: روان‌شناسى شخصيت سالم، صص ١٥٤ و ١٥٥

[٢] - ر. ك: روان‌شناسى مشاوره، ص ٩٤