ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩٤ - ٣ - قابليت حركت

قدرت خدا و حيات خدا، به اين نظر مقام اسماء از ذات ممتاز گردد و همان اسم جامع خدا هم كه اللَّه است از مقام ذات ممتاز شود و حقيقت حق جز همه اينها باشد. دلالت الفاظ بر معانى به عقيده جمعى از دانشمندان دلالت طبعى و ذاتى است و حروف و كلمات از اين نظر داراى خواص فردى و تركيبى فراوانند كه پايه علم اعداد و جفر است و در نظر صاحبان اين علوم حروف و كلمات تحليل و تجزيه فراوان و عميقى دارند و اين تحليل و تجزيه از نظر زبر و بينات و عدد ابجدى و عددبندى‌هاى ديگر مبدأ تحصيل اخبار و كشف حقايقى است در نظر علماى جفر و منشأ آثار و پيدايش مطالبى است از نظر علماى علم اعداد.

اگر اين اصل درست باشد، تفسير حروف" بسم اللَّه" بر آن مبتنى است و اين معانى در طبع مفرد اين حروف نيست ولى از طبع آنها در حال اين تركيب مخصوص پديد آيد.

و اگر گوئيم دلالت الفاظ بر معانى به وضع است چون وضع اين جمله" بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌" از طرف خدا است كه ضمن قرآن مجيد افاده شده است ممكن است براى حروف آن در حال اين تركيب مخصوص اين معانى منظور شده باشد، و در اين صورت دلالت اين جمله بر آنها يك نحوه دلالت التزامى مى‌شود و خود اين حديث و امثال آن دليل بر اين وضع و دلالت محسوب مى‌شود. مجلسى عليه الرحمه نظر داده است كه از اين خبر عبارتى افتاده زيرا اين خبر را از برقى روايت كرده و روايت برقى در محاسن چنين است كه سؤال شد از معنى قول خدا: «الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى‌» در جواب فرمود: «استوى على ما دقّ و جلّ» طبرسى هم در احتجاج به همين لفظ نقل كرده است (از پاورقى چاپ تهران نقل و ترجمه شد).