ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٢٩ - باب حدوث عالم و اثبات پديد آرنده آن

الكريم رو به همراهان خود كرد و گفت: دلم دردى گرفت، مرا برگردانيد، او را برگردانيدند و در منزل مرد، خدايش نيامرزاد.

٣- محمد بن عبد الله خراسانى خادم امام رضا (ع) گويد:

مردى از مادى‌ها شرفياب حضور امام (ع) شد و جمعى هم نزد آن حضرت بودند، امام رضا (ع) به او فرمود: آهاى مرد بگو بدانم اگر عقيده شما درست باشد با اينكه درست نيست آيا ما و شما هم سود و برابر نيستيم؟ آنچه نماز خوانديم و روزه داشتيم و زكاة پرداختيم و اقرار كرديم زيانى به ما ندارد؟ آن مرد خاموش ماند و پاسخى نداد، باز امام فرمود: ولى اگر عقيده ما درست باشد و مسلما درست است، چنين نيست كه شما هلاك شديد و نجات يافتيم؟

آن مرد گفت: (خدايت رحمت كناد) به من بفهمان، خدا چگونه است و كجا است؟

امام: واى بر تو، اين فكرى كه دنبالش رفتى غلط است، خدا با خلق ماده (كه در مكان بوده) مكان را تحقق بخشيده و خود در مكان نيست، او است كه چگونگى را پديد آورده و چگونگى در وى نيست، او را نتوان به چگونگى و به جايگاه شناخت، به هيچ حسى درك نشود و با چيزى سنجيده نگردد.

آن مرد: در صورتى كه به هيچ چيزى درك نشود چيزى نيست و واقعيتى ندارد.

امام: واى بر تو، چون حواس تو از ادراك وى درمانده‌اند، منكر پروردگاريش شدى ولى به دليل اينكه حواس ما از ادراك او درمانده يقين كرديم كه او پروردگار ما است و بر خلاف همه چيزها است كه آنها را به حواس خود درك كنيم.