ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥٩ - ٣ - قابليت حركت
بايد به الفاظى تعبير شود كه رخصت داده باشند، به اين مناسبت مورد سؤال شده است.
٢- در مقام نفى عقيده حلول و اتحاد است، زيرا اين دو عقيده در تاريخ صدور اين اخبار در محيط اسلامى شيوع داشته است، عقيده حلول پايه مذهب غاليان بوده و از تعليمات مسيحيان اخذ شده و خلاصهاش اين است كه خدا در انسانى مجسم شود، اول بار مسيحيت اين عقيده را در باره حضرت عيسى اظهار داشت و بدين وسيله فكر غلط بتپرستى را با تعليمات انجيل و پيشوائى حضرت عيسى (ع) وفق داد و اين عقيده فاسد در زمان خود حضرت عيسى ميان بعضى پيروان جاهل او به وجود آمد چنانچه از آيه (١١٦ سوره مائده) استفاده مىشود: «وقتى كه خدا گفت اى عيسى تو به مردم گفتى مرا و مادرم را در برابر خدا بپرستيد عيسى گفت منزه باشى از اينكه من سخنى گويم كه حق من نباشد».
اين عقيده در زمان خلافت امير المؤمنين (ع) بوسيله عبد اللَّه بن سبا در محيط اسلام پايهگذارى شد و پيروانى پيدا كرد و تاكنون بجا مانده، مهمترين پيروان اين عقيده، فرقه اسماعيليهاند كه از زمان امام كاظم (ع) انشعابى در جامعه شيعه بوجود آوردند و مذهب باطل خود را بر اين عقيده فاسد پايه نهادند.
امروزه اسماعيليه به دو دسته تقسيم مىشوند كه مركز اصلى هر دو دسته هند و پاكستان است:
١- فرقه بهره ٢- فرقه آقا خانى.
فرق ميان اين دو دسته همان فرق ميان متشرعه و صوفيه است در پيروان مذهب اماميه، بهرهها ظواهر كلى اسلام را مراعات مىكنند، نماز و روزه و حج و زيارت قبور ائمه را تا آنجا كه قبول دارند مراعات مىكنند و در نجف و كربلا و حتى در مسجد كوفه ساختمانهائى براى مسافرت زائرين خود