ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١١ - ٣ - قابليت حركت

با قرآن بزرگ» مثانى جمع مثناة است يعنى دو، دو، يا جمع مثنية از ثناء به معنى ستايش، صدوق (ره) گفته است: معنى گفته امام مائيم، مثانى اين است كه مائيم كسانى كه پيغمبر ما را قرين قرآن نمود و دوم مستمسك معرفى كرد و سفارش نمود به تمسك به قرآن و ما، و به امتش خبر داد كه از هم جدا نشويم تا سر حوض بر او وارد شويم.

٢- (٢٣ سوره ٣٦): «خدا بهترين حديث را نازل كرده، كتابى است هماهنگ و هم نمونه، بلرزد از آن دل كسانى كه از پروردگار خود بترسند».

مثانى در آيه اول بر سوره مباركه حمد تطبيق شده و دليل آن را تعدد نزول آن دانسته‌اند كه يك بار در مكه نازل شده و يك بار در مدينه و اين تعبير امام كه «ما مثانى هستيم» با آيه دوم مناسب‌تر است، زيرا مثانى در آيه سوره زمر بر همه قرآن تطبيق شده گرچه ممكن است مثانى در آيه «سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي‌» هم بر همه قرآن اطلاق شده باشد و من تبعيضيه باشد ولى در آيه سوره زمر واضح‌تر است و از نظر مضمون آيه و آيه پيش و آيه بعد آن هم بسيار مناسب‌تر است، و در توصيف قرآن به كلمه مثانى گفته‌اند: به اعتبار اين است كه همه سور و آياتش نمونه هم هستند و هر كدام دوم ديگرى محسوبند و اين از نظر شركت همه آنها است در اينكه معجزه پيغمبرند و كلام خدا و به اين اعتبار كلمه مثانى بر ائمه تطبيق مى‌شود زيرا همه، نمونه يك ديگرند و شريك در امامت و جانشينى از پيغمبر و هر كدام دومى اول خود مى‌باشند و به عبارت امروز هر كدام كپى ديگرى هستند. اسم از سمو به معنى بلندى يا از سمه به معنى نشانه است و چون ائمه معصومين مردم را به خدا رهبرى كنند، نشانه و معرف خدايند و به اين اعتبار اسماء تكوينى حقند و از نظر حسن عبادت و انجام روش شايسته و مقدور بشرى مظهر مقام ربوبيت حقند و وسيله ثبوت مقام بلند و لايق‌