ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٠١ - ٣ - قابليت حركت

كند و نگه دارد، ستون و شمعك. الكراسى: علماء و دانشمندان. مكرس:

گلوبندى است كه دانه‌هايش در دو رشته باشد جدا و بوسيله مهر بزرگى به هم متصل شوند- المنجد.

از نظر بررسى لغت كرسى هم به همان معانى عرش است و از نظر لغوى چندان فاصله‌اى ميان آنها نيست و نمى‌توان گفت از نظر تعبيرات قرآن و حديث دو معناى مختلف داشته باشند و مى‌توان از ذيل روايت چهارم كلمه عرش را عطف تفسيرى همان كرسى دانست و مقصود شرعى از آنها را يكى شمرد، در بعضى اخبار عرش را محيط به كرسى دانسته و كرسى را در درون آن معرفى كرده است ولى مى‌توان در صحت اين گونه اخبار ترديد داشت. مجلسى عليه الرحمه گويد: مراد از چهار كس از ما است:

محمد و على و حسن و حسين (ع) است و چهار ديگر نوح و ابراهيم و موسى و عيسى (ع) هستند. طبق خبرى كه رسيده و امامان ديگر در ضمن حسين (ع) باشند، چون از پشت او هستند و گفته‌اند: چهار ديگر سلمان و ابو ذر و مقداد و عمارند، و قول اول اصوب است براى اينكه از امام كاظم (ع) روايت شده است كه: «چون روز قيامت شود حاملان عرش هشت كس باشند، چهار از اولين باشند كه نوح و ابراهيم و موسى و عيسى است و چهار كس از آخرين كه محمد و على و حسن و حسين باشند». بعضى به اين حديث استدلال كرده‌اند براى اثبات (عالم ذر) و گفته‌اند: مخلوقات پيش از وجود در اين عالم وجودى يافتند در صورت ذره و از آنها تعهداتى گرفته شده است نسبت به توحيد و ولايت ولى، حق اين است كه التزام به وجود مستقلى عاقلى پيش از اين وجود يك نحو تناسخى است كه بطلان آن از عقل و نقل ثابت شده است، و منظور اين گونه احاديث‌