ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٢١ - باب نهى از ندانسته گفتن

فرشته‌هاى رحمت و فرشته‌هاى عذاب او را لعنت كنند و گناه هر كس به فتواى او عمل كرده به عهده او است.

٤- امام باقر (ع) (به اصحابش) فرمود: هر چه مى‌دانيد بگوئيد و هر چه را نمى‌دانيد (در جواب) بگوئيد: خدا داناتر است، به راستى مردى آيه‌اى از قرآن بيرون مى‌كشد (تا دليل گفته ناحق خود سازد و بيجا تفسير و تأويل كند) و بدين وسيله به مسافتى دورتر از فاصله ميان آسمان و زمين پرت شود.

٥- امام صادق (ع) فرمود كه: براى عالم شايسته است كه هر گاه چيزى از او بپرسند و نداند بگويد: الله اعلم، ولى غير عالم شايسته نيست اين كلمه را بگويد (يعنى براى او سزاوار است كه صريحا بگويد نمى‌دانم).

٦- فرمود: به محمد بن مسلم كه هر گاه از يكى از شما چيزى پرسيدند كه نمى‌داند بگويد نمى‌دانم و نگويد: الله اعلم تا در دل رفيق پرسش‌كننده خود شك اندازد و باعث نگرانى او شود و اگر طرف سؤال صريحا بگويد نمى‌دانم سئوال‌كننده او را متهم نكند.

٧- زرارة بن اعين گويد: از امام پنجم (ع) پرسيدم: خدا بر بندگان چه حقى دارد؟ فرمود: اين حق كه هر چه بدانند بگويند و