ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥٣ - باب جبر و قدر و امر بين الامرين

مطلب اين است كه در ملك او چيزى باشد بر خلاف اراده او خدا را مقهور و زورپذير دانسته باشم، و اگر بگويم در ملك او نباشد جز آنچه او اراده كند، در برابر تو اعتراف به معاصى كرده باشم و تو را بدان رخصت داده باشم زيرا از خود اختيارى ندارى، گويد: به امام صادق (ع) عرض كردم كه از اين قدرى چنين پرسيدم و چنين پاسخ داد، فرمود: براى خود دور انديشى كرده و اگر جز آنچه گفت مى‌گفت هلاك مى‌شد.

٨- مردى از امام صادق (ع) پرسيد: خدا مردم را به گناه اجبار كرده؟ فرمود: نه، گفت: كارشان را يكباره به خودشان واگذاشته؟ فرمود: نه، گفت: پس مطلب چيست؟ فرمود: يك تدبير لطيف و ريزه‌كارى استادانه ميان اين دو موضوع است.

٩- امام باقر و امام صادق (ع) فرمودند: خدا بر خلق خود مهربان‌تر از اين است كه آنها را به گناه وادارد و سپس بر آن عذابشان كند و خدا عزيزتر از اين است كه اراده امرى كند و آن امر محقق نشود، راوى گويد: از آن دو امام پرسش شد ميان جبر و قدر مرحله سومى است؟ فرمودند: آرى، وسيع‌تر از مسافت ميان آسمان و زمين.

١٠- از امام صادق (ع) راجع به جبر و قدر پرسش شد، فرمود: نه جبر است و نه تفويض ولى مرحله‌اى است ميان اين دو،