ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤١ - باب تعبير از خدا به يك چيزى به طور مطلق

خرد نگنجد و هر چه در تصور و فهم در آيد مخالف آن باشد، همان اندازه به عنوان چيزى در خاطر آيد كه نه در خرد گنجد و نه حد و نهايتى داشته باشد.

٢- حسين بن سعيد گويد: از ابو جعفر دوم امام محمد تقى (ع) پرسيدند: رواست كه بر خدا گويند چيزى است؟ فرمود:

آرى، همين اعتراف به اينكه خدا چيزى است او را از حد تعطيل (بى‌عقيده‌اى به خدا) و حد تشبيه (عقيده به خداى مجسم) بيرون آورد.

٣- امام باقر (ع) فرمود: به راستى خدا از آفريده‌هاى خود تهى و مبرى است و آفريده‌هاى او هم از وى تهى و بركنارند بر هر آنچه نام چيز صادق آيد مخلوق باشد جز ذات يگانه خدا.

٤- زرارة بن اعين گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

به راستى خدا تهى است از خلق خويش و خلق او هم از وى تهى و بر كنار باشند، هر چه بر آن نام چيز صادق آيد جز خدا مخلوق باشد و خدا خالق هر چيز است، مبارك باد آنكه نيست به مانندش چيزى و او است شنوا و بينا.

٥- امام باقر (ع) فرمود: به راستى خدا تهى است از خلقش و خلقش از او تهى باشند و هر چه كه بر او نام چيز صادق آيد جز