البته مى‌توان بر اصول كلى سياست خارجى جمهورى اسلامى، اصولى از اين دست را نيز افزود: احترام به قراردادها و معاهدات بين‌المللى، حل اختلافات بين‌المللى از طريق مسالمت‌آميز و پذيرش حكميت براساس حق و عدالت، تعاون و مشاركت فعال در امور بين‌الملل، مقابله‌به‌مثل در صورت لزوم، ترجيح روابط با كشورهاى اسلامى بر كشورهاى غيراسلامى و نيز رعايت عزت، حكمت و مصلحت در سياست خارجى.

با نگاهى به اصول كلى سياست خارجى جمهورى اسلامى روشن مى‌شود كه اين سياست‌ها، هم با آموزه‌هاى اسلامى كاملًا سازگار است و هم با مبانى و اصول عقلى.[٢] درحقيقت عقل بنياد حقوق بين‌الملل اسلامى به‌شمار مى‌آيد؛ يعنى قواعد حقوق بين‌الملل اسلام، اصولى است مبتنى بر عقل‌[٣] و برخاسته از معادلات عقلانى بشر.[٤]

البته بايد دانست اسلام از آن‌رو كه دين خاتم است، معمولًا اصول و مهم‌ترين موضوعات را بيان مى‌كند، اما هماهنگى و همسازى اين اصول با مقتضيات زمان و مكان و در چارچوب مقدورات و محذورات كشور، وظيفه انديشه‌ورزان، سياست‌مداران و سياست‌گذاران است.

اهداف سياست خارجى جمهورى اسلامى‌

اين اهداف را مى‌توان در دو بخش بررسى كرد كه بدانها مى‌پردازيم.

[١]. درباره سياست عدم‌تعهد در قانون اساسى بنگريد به: محمد هاشمى، حقوق اساسى جمهورى اسلامى ايران، ج ١، ص ٤١٣- ٤٠٣.

[٢]. براى آشنايى بيشتر با سياست خارجى جمهورى اسلامى بنگريد به: بيژن اسدى، سياست خارجى جمهورى اسلامى ايران.

[٣]. براى آگاهى از ديگر منابع حقوق بين‌الملل اسلامى بنگريد به: عباسعلى عميدزنجانى، فقه سياسى، ج ٣، ص ١٢٠- ١٠٥.

[٤]. همان، ص ٤٤١ و ٤٤٢.