مسئوليت‌هاى وى را برعهده مى‌گيرد. درصورتى نيز كه رئيس‌جمهور معاون اول نداشته باشد و يا او فوت كرده باشد، مقام رهبرى فرد ديگرى را به جاى وى منصوب مى‌نمايد.[١]

معاونان رئيس‌جمهور مى‌توانند در جلسات علنى مجلس شركت كنند و مشاوران خود را نيز همراه داشته باشند. (اصل ٧٠.)

معاونان رئيس‌جمهور به رأى اعتماد مجلس نياز ندارند و تنها در برابر رئيس‌جمهور مسئول بوده و عزل و نصب آنها نيز در اختيار اوست.[٢]

وظايف و اختيارات هيئت وزيران‌

هيئت وزيران اصطلاحاً متشكل از رئيس‌جمهور و وزراى كابينه است،[٣] اما در هر حال رياست اين هيئت را رئيس‌جمهور برعهده دارد (اصل ١٣٤) كه مى‌تواند اداره آن را به معاون اول خود واگذار نمايد.[٤] براساس ماده يك آيين‌نامه داخلى هيئت دولت، جلسات هيئت دولت با حضور دو سوم اعضاى صاحب رأى رسميت مى‌يابد و تصميمات با اكثريت مطلق عده حاضر معتبر خواهد بود. تاگفته نماند برخى مانند رئيس صداوسيما بى‌آنكه حق رأى داشته باشند، از حق حضور دائم در هيئت دولت برخوردارند.[٥] وظايف اين هيئت بدين شرح است:

١. تهيه و تنظيم لوايح قانونى و تقديم آنها به مجلس شوراى اسلامى. (اصل ٧٤.)[٦]

٢. تدوين آيين‌نامه‌هاى اجرايى قوانين. (اصل ١٣٨.) نيز برپايه همين اصل، تصويب‌نامه‌ها و آيين‌نامه‌هاى دولت و مصوبات كميسيون‌هاى متشكل از چند وزير، افزون بر مطابقت با قوانين، بايد پس از تأييد رئيس‌جمهور و ابلاغ براى اجرا به اطلاع رئيس مجلس شوراى اسلامى نيز برسد.[٧]

[١]. همان، ص ٢٨٢.

[٢]. قاسم شعبانى، حقوق اساسى و ساختار حكومت جمهورى اسلامى ايران، ص ٢٠٩ و ٢١٠.

[٣]. محمد هاشمى، حقوق اساسى جمهورى اسلامى ايران، ج ٢، ص ٣٠٨.

[٤]. قاسم شعبانى، حقوق اساسى و ساختار حكومت جمهورى اسلامى ايران، ص ٢١٠.

[٥]. محمد هاشمى، حقوق اساسى جمهورى اسلامى ايران، ج ٢، ص ٣١٠.

[٦]. على وفادار، حقوق اساسى و تحولات سياسى، ص ٥٧٠.

[٧]. قاسم شعبانى، حقوق اساسى و ساختار حكومت جمهورى اسلامى ايران، ص ٢١٠.