منظور از طرح يا لايحه فورى مذكور در اصل ٩٧ قانون اساسى، طرح يا لايحه‌اى است كه تأخير در رسيدگى به آن مستلزم وقوع خسارت يا فوت فرصت باشد و [به همين‌رو] لوايح و طرح‌هايى را كه رسيدگى به آن در اين حد از لزومِ سرعت نيست، شامل نمى‌شود. بنابراين به هنگام رسيدگى به لوايح و طرح‌هاى يك‌فوريتى، شوراى نگهبان ملزم به حضور در مجلس نيست،[٢] اما حضور اين شورا در جلسات غيرعلنى مجلس درصورتى‌كه مجلس مصوبه‌اى داشته باشد، ضرورى است.[٣]

حضور تشريفاتى: به موجب اصل ١٢١ قانون اساسى، «رئيس‌جمهور در مجلس شوراى اسلامى در جلسه‌اى كه با حضور رئيس قوه قضاييه و اعضاى شوراى نگهبان تشكيل مى‌شود، ... سوگند ياد مى‌كند و سوگندنامه را امضا مى‌نمايد .... بى‌گمان حضور شوراى نگهبان در كنار رئيس قوه قضاييه در مراسم سوگند رئيس‌جمهور- كه مراسم رسمى تشريفاتى است- نشان‌دهنده جايگاه برجسته اين شوراست.[٤]

[١]. آيين‌نامه داخلى شوراى نگهبان، ماده ١٩٧.

[٢]. جلال‌الدين مدنى، حقوق اساسى در جمهورى اسلامى ايران، ج ٤، ص ١٢١ و ١٢٢.

[٣]. همان، ١٢٦ و ١٢٧.

[٤]. همان، ص ١٢٨ و ١٢٩.