پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٠٢ - الف - در جنگ بدر

گرفت كه سرها از بدن‌ها جدا و به آسمان پرتاب مى‌شد و خداوند، مسلمانان را با توان و عزم و اراده و پايدارى، مورد حمايت قرار داد، بدين ترتيب مسلمانان تمام دشمنانى را كه از فرار باز ماندند به اسارت گرفتند تا آن‌جا كه تعداد اسيران دشمن به ٧٠٢ و تعداد كشته‌هاى آنان به هفتاد تن رسيد.

روايات به صراحت بيان مى‌دارد كه بيشترين تعداد كشته‌ها به دست باكفايت على عليه السّلام به هلاكت رسيدند، بدين‌سان، حداقل ٢٤ تن توسط امير المؤمنين عليه السّلام كشته شدند و آن حضرت در كشتن ٢٨ تن ديگر نيز شركت داشت و به نظر مى‌رسد همه كسانى كه به دست على عليه السّلام كشته شدند پهلوانان نامى و دلاوران قريش به شمار مى‌آمدند.[١]

در اين نبرد مهم، على عليه السّلام افزون بر نقش برجسته‌اش در پيروزى جنگ، پرچمدارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را نيز بر عهده داشت.[٢]

نقل شده مردى از بنى كنانه بر معاوية بن ابى سفيان وارد شد، معاويه به او گفت: آيا در بدر شركت داشتى؟

گفت: آرى! گفت: بگو ببينم در آن عرصه چه ديدى؟

گفت: ما گرچه در آن صحنه بوديم ولى چيزى نديديم و فتح و ظفرى نزديك‌تر از آن مشاهده نكرده بوديم.

معاويه گفت: آن‌چه را ديدى برايم توصيف كن؟

گفت: على ابن ابى طالب را ديدم در سن جوانى چون شيرى دلاور قهرمانانه، صفوف نيروهاى دشمن را پاره‌پاره مى‌كرد و هركس در برابرش پايدارى مى‌كرد وى را به هلاكت مى‌رساند و ضربتش بر هرچه فرود مى‌آمد

[١] . ارشاد المفيد ٤٦، فصل ١٩ باب ٢، كشف الغمه ١/ ١٨٢.

[٢] . استيعاب ابن عبد البرمالكى در حاشيه اصابه ٣/ ٣٣، تاريخ دمشق ابن عساكر ١/ ١٤٢.