پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٤ - كوفه مركز خلافت

كوفه مركز خلافت‌

پس از آرامش كامل اوضاع، امام عليه السّلام رهسپار كوفه گرديد تا آن‌جا را به عنوان پايگاه حركت خويش برگزيند. حضرت قبلا نامه‌هايى به مردم آن سامان فرستاده بود[١] و جزئيات رخدادها و حوادث را براى آنان به طور خلاصه بيان داشته بود چنان‌كه آن بزرگوار، عبد اللّه بن عباس را به فرمانروايى بصره گمارد تا نحوه همگرايى با مردم آن ديار را پس از جنگى كه ميان آنان اتفاق افتاد[٢]، تشريح نمايد.

گزينش كوفه به عنوان مركز جديد دولت اسلامى از ناحيه امام عليه السّلام علل و اسباب متعددى داشت از جمله:

١. توسعه بخشيدن قلمرو جهان اسلام؛ و بديهى است كه مركز اداره و سياست گذارى حكومت بايد در موقعيتى قرار داشته باشد كه حكومت را در تحركات لازم به گوشه و كنار دولت، يارى دهد.

٢. بيشتر كسانى كه در راستاى پايان دادن به فتنه و آشوب ياران جمل، در كنار امام عليه السّلام شمشير زدند، شخصيت‌هاى بزرگ و برجستگان و قاطبه مردم كوفه را تشكيل مى‌دادند.

٣. اوضاع و شرايط سياسى و اغتشاشاتى كه ناشى از كشته شدن عثمان و پى‌آمدهاى جنگ جمل رخ داد، امام عليه السّلام را بر آن داشت تا در كوفه استقرار يابد و امنيّت و آرامش بر منطقه حكمفرما شود.

[١] . تاريخ طبرى ٣/ ٥٤٥ و ٥٤٦.

[٢] . همان چاپ مؤسسه أعلمى.