پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١٢ - نمودارى از رفتار عمر

دوران ابو بكر داشت، انجام وظيفه نمود زيرا ضرورت، چنين اقتضايى داشت از سويى با گسترش قلمرو سرزمين اسلامى رخدادهاى تازه و غير منتظره‌اى به وجود آمده بود كه خليفه جديد و تمام صحابه همفكرش از حل آن‌ها عاجز و ناتوان ماندند و جز از ناحيه فردى كه خدا او را از گناه و اشتباه مصون داشته بود، راه حلّى براى آن‌ها نمى‌يافت. ازاين‌رو، عمر حقيرانه در برابر امير المؤمنين عليه السّلام مى‌ايستاد و به نظرات او احترام قائل مى‌شد و حكم و فرمان او را به اجرا درمى‌آورد به نحوى كه نقل شده وى مكرر و در موارد بسيار دشوار مى‌گفت: خداوند مرا به مشكلى كه ابو الحسن در كنارم نباشد، گرفتار نسازد[١].

روايت شده، عمر خواست زن ديوانه‌اى را به اتهام زنا سنگسار كند كه امام عليه السّلام داورى عمر را مردود و حديث رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم را به وى يادآور شد كه ... «قلم از سه گروه برداشته شده: ديوانه تا زمانى كه بهبودى يابد، انسانى كه به خواب رفته تا بيدار شود و كودك تا خوب و بد را تشخيص دهد» در اين‌جا عمر گفت: اگر على نبود، عمر به هلاكت رسيده بود.[٢]

نمودارى از رفتار عمر[٣]

١. وى با درشتى و خشونت با مردم رفتار مى‌كرد و با إعمال زور و قلدرى به گونه‌اى عمل مى‌نمود كه بيگانه و خودى از او بيمناك و ترسان بودند. از جمله موارد رفتار خشونت‌آميز عمر مى‌توان به ماجراى زن باردارى كه جهت‌

[١] . اسد الغايه ٤/ ٢٢، التهذيب ٧/ ٢٩٦، تاريخ دمشق ٣/ ٣٩ حديث ١٠٧١، رياض النضره ٢/ ١٩٧، كنز العمال ٥/ ٨٣٢.

[٢] . تذكرة الخواص ٨٧ كفاية الطالب ٩٦، فضائل الخمسه من الصحاح السته ٢/ ٣٠٩.

[٣] . به كتاب نض و اجتهاد سيد شرف الدين ١٤٨ مراجعه شود