پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٥ - رويارويى حكومت، با مخالفان

بخش دوم امام عليه السّلام در دوران ابو بكر

رويارويى حكومت، با مخالفان‌

دست‌يافتگان به حكومت كه براى تسلط بر آن تلاش و برنامه‌ريزى كرده بودند از قدرت، صرف‌نظر نكردند و براصولى كه در سقيفه اعلان كرده بودند پابرجا ماندند و با قطع نظر از مشروعيت و يا صحت اين قبيل نظريات، با ابزارها و راه‌هاى گوناگونى بر همان مواضع پافشارى نمودند. به همين دليل ملاحظه مى‌كنيم اين گروه، با به كارگيرى برخى شيوه‌ها و حركت‌هاى سياسى، كوشيدند خاندان پيامبر را به طور كلى از صحنه حكومت كنار نهند و با زور و قدرت به انديشه و تفكر حامى بنى هاشم، بلكه هرگونه مخالفت احتمالى آينده پايان دهند كه در ذيل بدان‌ها اشاره مى‌شود.

١. هيئت حاكمه جديد به مخالفان وانمود كرد كه مخالفت آنان با خليفه جديد، به فتنه و آشوب كشيده خواهد شد و چنين چيزى در اسلام حرام است، البته شرايط نابسامان دولت اسلامى، آن‌ها را در محكوم ساختن مخالفان كمك مى‌كرد زيرا افزون بر ارتدادى كه پس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم در درون مرزهاى دولت نوپاى اسلامى به وجود آمده بود، دشمنان خارجى نيز دولت اسلامى را از خارج مورد تهديد قرار مى‌دادند.

٢. خليفه و هوادارانش همان‌گونه كه بر ضد سعد بن عباده در سقيفه از