پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٧٥ - آثار منفى سقيفه

بى‌تدبيرانه بود، خداوند مسلمانان را از شر آن مصون داشت، به هوش باشيد اگر كسى ديگر بار چنين بيعتى انجام دهد او را بكشيد.[١]

٢. اين بيعت در جمع اهل حل و عقد كه در به دست آوردن اجماع و نيز مشروعيت انتخاب، شرطى اساسى به شمار مى‌آمد، انجام نپذيرفت، زيرا در سقيفه با طبقه برجسته صحابه نظير على عليه السّلام و عباس و عمار ياسر و سلمان و خزيمه بن ثابت و ابو ذر و ابو ايّوب انصارى و زبير بن عوام و طلحه، و ابىّ بن كعب و بسيارى ديگر، مشورتى صورت نگرفت‌

٣. در شيوه بيعت گرفتن از مسلمانان، سختگيرى و خشونت به كار گرفته شد و بسيارى از مسلمانان به زور وادار به بيعت شدند و تازيانه عمر در راستاى اجرا و عملى شدن اين بيعت نقش بزرگى ايفا كرد.

٤. مفاهيم انحراف‌آميز سقيفه‌

الف- برترى جويى بر امت كه با شعار «چه كسى در حكومت محمد با ما به ستيزه بر خواهد خواست؟!» نسبت به مسلمانان، اهانت روا داشتند.

ب- تبديل معناى نبوت الهى و جانشينى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم، به حاكميتى فاميلى كه قدرت و مشروعيت خود را از انتخاب افراد قبيله به دست مى‌آورد نه از دستورات آيين مقدس اسلام.

ج- فرصت دادن به مسلمانان براى طرح تعدد قدرت و رقابت با كسى كه خداوند طبق دستورات حكيمانه‌اش اطاعت وى را بر مردم لازم شمرده و به تمرد واداشتن مردم در برابر حاكم معصومى كه به فرمان خدا منصوب شده بود چنان‌كه (در مسأله جانشينى پيامبر) اظهار داشتند: اميرى از ما و اميرى از شما.

[١] . تذكرة الخواص ٦١، به صحيح بخارى كتاب الحدود، باب رجم الحبلى مراجعه شود.