پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٥ - مقدمه

بپرورانند و اين برنامه‌ريزى الهى در اين سخن رسول گرامى اسلام جلوه‌گر شد كه فرمود:

«إنى تارك فيكم الثقلين ما إن تمسكتم بهما لن تضلّوا، كتاب اللّه و عترتى و إنهما لن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض»؛

من دو امانت گرانسنگ ميان شما به وديعه مى‌نهم، تا زمانى كه به آن‌ها متمسّك و پاى‌بند باشيد، هرگز به گمراهى نمى‌افتيد، آن دو امانت، كتاب خدا (قرآن) و عترت منند، و از يكديگر جدايى ناپذيرند تا در كنار حوض كوثر به نزد من درآيند.

در اين مسير، امامان معصوم عليهم السّلام همان برجستگانى بودند كه پيامبر به فرمان خدا، آنان را براى رهبرى امت، پس از خود منصوب كرد. رفتار آنان بيانگر روش واقعى اسلام است و تحقيق و بررسى زندگانى آنان از چهره فراگير و چند بعدى حركت اصيل اسلامى پرده برمى‌دارد؛ حركتى كه راه خود را در ژرفاى جان مسلمانان طى مى‌كند. بى‌ترديد توان اين حركت پس از رحلت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم رو به كاهش نهاد. ازاين‌رو، امامان معصوم عليهم السّلام بى‌آن كه از مسير سنّت هستى كه بر روش رهبرى و امّت حكمفرماست، خارج شوند، به آگاه ساختن مردم پرداختند و در جهت ايجاد و ارتقاى آگاهى مكتبى امت و حركت رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم و انقلاب شكوهمندش، قدرت آن‌ها را به تحرك واداشته و شتاب بخشيدند.

زندگى ائمّه نيز در استمرار سيره پيامبر اسلام قرار داشت و مردم به آنان، چونان مشعل‌هاى فروزان هدايت رو مى‌آوردند. بدين‌سان، پيشوايان دين، مردم را به سوى حق و رضاى او هدايت كرده و خود، در راه اجراى دستورات الهى، استوار بودند و در دست‌يابى به كمال مطلوب انسانى، بر ديگران پيشى گرفتند. زندگى آن‌ها سرشار از جهاد، شكيبايى بر دشوارى‌ها و تحمل آزار ستمكاران بود تا آن‌جا كه در اين راه، عزّت شهادت را بر خوارى زندگى با