پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٧ - ز - در غزوه حنين

ماجرا، به تدارك سپاه پرداخت و مسلمانان را با تعدادى بالغ بر دوازده هزار تن، بسيج و به قصد نبرد با آنان از مكه خارج نمود.

وقتى سپاهيان اسلام به مواضع دشمن نزديك شدند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم آنان را به صف كرد و پرچم‌ها و بيرق‌ها را به فرماندهان سپاه و سران قبايل و پرچم مهاجران را به على عليه السّلام سپرد[١]، ولى هوازن با طراحى نقشه‌اى با استفاده از اصل غافلگيرى، با مسلمانان از در حيله و نيرنگ درآمدند و در گوشه و كنار يكى از دره‌هاى تهامه به گونه‌اى موضع گرفتند كه راهى براى عبور سپاه اسلام وجود نداشت.

هنگامى كه مسلمانان وارد دره «حنين» شدند دسته‌هايى از قواى هوازن از هرسو غافلگيرانه بر آن‌ها حمله كردند و قبيله سليم كه پيشاپيش مسلمانان در حركت بود و نيز نيروهاى پشت‌سر آن‌ها با شكست مواجه شدند و خداوند مسلمانان و دشمنانشان را به خود وانهاد زيرا مسلمانان با مشاهده كثرت جمعيت خود، دچار غرور و خودپسندى شده و در كنار رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و سلم جز اندكى از بنى هاشم و أيمن پسر عبيد كسى باقى نماند.[٢]

على عليه السّلام در اين نبرد دلاورانه مقاومت مى‌كرد و از چپ و راست شمشير مى‌زد و هريك از دشمن به پيامبر نزديك مى‌شد او را طعمه شمشير مى ساخت. پايدارى نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله و سلم و دفاع على عليه السّلام و همراهان وى سبب بازگشت اعتماد به نفس ديگران گشت و بر هوازن يورش بردند، «ابو جرول» يكى از پهلوانان نامى هوازن كه پرچم اين قبيله را به دست داشت، به ميدان تاخت و مردم از ديدن او بيمناك شده و در برابرش پايدارى از خود نشان ندادند.

[١] . سيره حلبى ٣/ ١٠٦.

[٢] . تاريخ طبرى ٢/ ٣٤٧، اعيان الشيعه أمين ١/ ٢٧٩.