شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٥ - الف - تلاوت راستين

سپس با دست خويش، بر محاسن مباركش زد و لَختى دراز، گريست. آن گاه فرمود: «دريغا بر برادران من كه قرآن را تلاوت كردند و استوارش داشتند!».

١٠٥٩. امام على عليه السلام‌: به زودى پس از [مرگ‌] من، روزگارى بر شما مى‌آيد كه در آن زمان، چيزى ناپيداتر از حق و پيداتر از باطل نيست و بيشترين دروغ‌ها را بر خداوند بزرگ و پيامبر او مى‌بندند و در ميان مردم آن روزگار، بى‌مشترى‌تر از كتاب خدا- آن گاه كه به درستى و آن چنان كه بايد، تلاوت شود-، كالايى نيست، در حالى كه هر گاه معانى‌اش تحريف شود، كالايى پُر رونق‌تر و گران‌بهاتر از آن نيست، و در شهرها، چيزى ناپسندتر از كار نيك، و پسنديده‌تر از كارهاى زشت [و ناپسند]، وجود ندارد .... در آن روزگار، قرآن و اهل آن، مطرود و رانده شده‌اند.

١٠٦٠. امام على عليه السلام‌: بدانيد كه شما هرگز، راه درست را نخواهيد شناخت، مگر با شناختن كسى كه آن را رها كرده است، و هرگز به پيمان قرآن، وفا نخواهيد كرد، مگر با شناختن كسى كه آن را شكسته است، و هرگز به قرآن، چنگ نخواهيد زد، مگر با شناختن كسى كه آن را دور افكنده است، و هرگز قرآن را چنان كه بايسته تلاوت آن است، تلاوت نخواهيد كرد، مگر با شناختن كسى كه آن را تحريف كرده است، و هرگز گم‌راهى را نخواهيد شناخت، مگر آن گاه كه راه راست را بشناسيد، و هرگز تقوا را نخواهيد شناخت، مگر با شناختن كسى كه [از مسير حق‌] تجاوز كرده است.

پس هر گاه اينها را شناختيد، بدعت‌ها و ادّعاهاى دروغين را خواهيد شناخت.

١٠٦١. امام زين العابدين عليه السلام‌- از دعاى ايشان هنگام ختم قرآن-: بار خدايا! همچنان كه در تلاوت قرآن، ما را يارى نمودى و با عبارات خوش، آن درشتى‌هاى زبان ما را نرم ساختى، ما را از كسانى قرار ده كه آن را- چنان كه بايسته پاسداشت است- پاس مى‌دارند و با اعتقاد به لزوم تسليم در برابر آيات محكم آن، تو را اطاعت مى‌كنند و در برابر متشابهات آن و دلايل روشنش، زبان به اقرار مى‌گشايند.