شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٥ - نكته

ديگرى گفت: [اين آيه است:] «اى بندگان من كه به خويشتن ستم كرده‌ايد! از رحمت خدا نوميد مشويد». على عليه السلام فرمود: «نيكوست؛ امّا اين [آيه‌] نيست».

ديگرى گفت: [اين آيه است:] «آنان كه چون كار زشتى كنند، يا بر خود، ستم روا دارند، خدا را به ياد مى‌آورند و براى گناهانشان آمرزش مى‌خواهند». فرمود: «نيكوست؛ امّا اين [آيه‌] نيست».

ديگر، كسى چيزى نگفت. على عليه السلام فرمود: «چرا خاموش شديد، اى گروه مسلمانان؟».

گفتند: به خدا كه چيزى براى گفتن نداريم!

فرمود: «از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمايد:" اميدبخش‌ترين آيه در كتاب خدا، اين آيه است: «و در دو طرف روز (اوّل و آخر آن) و نخستين ساعات شب، نماز را بر پا دار كه به يقين، نيكى‌ها بدى‌ها را از بين مى‌برند»". همه آيه را خواند و فرمود:" اى على! سوگند به آن كه مرا به حق، نويد دهنده و هشدار دهنده فرستاد، هر يك از شما، براى وضو كه بر مى‌خيزد، گناهان، از اعضاى بدن او، فرو مى‌ريزند، و چون روى و دلِ خويش را به سوى خدا گرداند [و با حضور قلب، به نماز ايستاد]، پيش از آن كه نمازش را تمام كند، از همه گناهان، پاك مى‌شود، همانند روزى كه از مادرش متولّد شده است. اگر هم در فاصله دو نماز، گناهى كرد، باز [با نماز بعدى‌] همين گونه، پاك مى‌شود".

پيامبر صلى الله عليه و آله پنج نماز را به همين گونه بر شمرد و سپس فرمود:" اى على! نمازهاى پنجگانه براى امّت من، به منزله رودى جارى از جلوى خانه هر يك از شمايند. حال اگر كسى از شما، بدنش كثيف باشد و پنج مرتبه در روز، خود را در آن رود بشُويَد، چه گمان مى‌كند؟ آيا ديگر در بدنش، چركى مى‌مانَد؟ به خدا سوگند كه نمازهاى پنجگانه نيز براى امّت من، چنين نقشى دارند"».

نكته‌

همان طور كه در متن احاديثِ ياد شده آمده، هر يك از آنها آيه‌اى را اميدواركننده ترينِ آيات دانسته‌اند؛ ليكن بايد توجّه داشت كه هيچ يك از اين روايات، از نظر سند معتبر نيستند، هر چند روايت عياشى به صورت نسبى از اعتبار بيشترى برخوردار است.