مبدّل‌ساز، و گشايش زندگى و فراوانى و فراخىِ روزى‌ها را بر ما ارزانى دار، و ما را از خصلت‌هاى نكوهيده و خوى‌هاى پست، دور گردان، و از [فرو افتادن در] ورطه كفر و از انگيزه‌هاى نفاق نگاهمان بدار، تا اين كه در قيامت، قرآن، راهبر ما به سوى خشنودى و بهشت‌هاى تو و در دنيا دور كننده ما از ناخشنودىِ تو و تجاوز از مرزهايت باشد، و در نزد تو گواهى دهد كه ما حلال آن را حلال و حرامش را حرام مى‌داشتيم.

خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و به حقّ قرآن، در هنگام مرگ، اندوه و تشويش جان كندن را، و فشار ناليدن را، و خرخرهاى پياپى را بر ما آسان گردان، در آن هنگام كه جان‌ها به استخوان‌هاى چنبره مى‌رسد و گفته مى‌شود: كيست افسونگر [كه دعا بخواند تا اين محتضر، شفا يابد]؟ و در آن هنگام كه فرشته مرگ براى گرفتن جان‌ها از پرده غيب‌ها آشكار مى‌شود، و آنها را با كمان مرگ‌ها، آماج تيرهاى وحشتِ جدايى مى‌نمايد، و از زهر مرگ براى آنها جامى شرنگ‌آلود مى‌سازد، و كوچيدن و رفتن ما به سوى آخرت، نزديك مى‌شود، و كردارها طوق گردن‌ها مى‌شوند، و تا روز ديدار كه وعده‌گاه ماست، گورها آرامگاه مى‌گردند.

خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست، و ورود به خانه پوسيدن، و اقامت طولانى ميان لايه‌هاى زمين را بر ما مبارك گردان، و پس از جدا شدن از دنيا، گورها را بهترين منزل ما قرار بده، و به لطف و رحمتت، تنگى لحدها را برايمان فراخ گردان، و ما را در ميان حاضران قيامت، به واسطه گناهان بزرگمان، رسوا مكن. نيز به واسطه قرآن، بر خوارىِ ما در ايستگاه عرضه [ى اعمال‌] بر تو رحم فرما، و در روز گذر از پل جهنّم كه پل به لرزه در مى‌آيد، گام‌هايمان را از لغزيدن نگه‌دار، و پيش از برانگيخته شدن، تاريكى‌هاى قبرهايمان را بِدان روشن گردان، و به واسطه آن، ما را از هر گونه [تشويش و] اندوه روز قيامت، و وحشت‌هاى شديد آن روزِ مصيبت‌بار بِرهان، و در آن روزِ افسوس و پشيمانى كه ستمگران، روسياه مى‌شوند، ما را روسفيد نماى، و براى ما در سينه‌هاى مؤمنان، محبّت قرار ده، و زندگى را بر ما مشقّت‌بار مكن.

خدايا! بر محمّد، بنده و فرستاده‌ات، درود فرست كه او پيام تو را ابلاغ كرد، و فرمانت را اجرا و بندگانت را نصيحت نمود.