شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨١ - ب - ختم كردن، تا جايى كه بلد است

فرمود: «خوش ندارم كه آن را در كمتر از يك ماه بخوانى».

١٣٧٢. الكافى- به نقل از حسين بن خالد-: به امام صادق عليه السلام گفتم: در چه مدّتى قرآن را ختم كنم؟

فرمود: «آن را در پنج قسمت بخوان، در هفت قسمت بخوان. ولى در نزد من، قرآنى است كه چهارده قسمت است [يعنى در چهارده روز مى‌خوانم‌]».

١٣٧٣. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌- به نقل از ابراهيم بن عبّاس-: هرگز نديدم كه از امام رضا عليه السلام سؤالى بشود، مگر اين كه پاسخ آن را مى‌دانست و داناتر از او نديدم .... تمام سخنانش و پاسخ‌هايش و مثال‌هايش برگرفته از قرآن بود و قرآن را هر سه روز، ختم مى‌كرد و مى‌فرمود: «اگر مى‌خواستم آن را در كمتر از سه روز ختم كنم، ختم مى‌كردم؛ ليكن من بر هيچ آيه‌اى نمى‌گذرم، مگر اين كه در آن و اين كه در باره چه چيزى و در چه زمانى نازل شده است، مى‌انديشم. از اين رو، هر سه روز يك بار، آن را ختم مى‌كنم».

ب- ختم كردن، تا جايى كه بلد است‌

١٣٧٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: ختم قرآن، تا آن جايى است كه بلد هستى.[١]

ر. ك: ص ٢٧٩ (بهار قرآن خوانى).

[١]. علّامه مجلسى رحمه الله فرموده: شايد مراد، اين است كه هر كس قرآن را به اندازه‌اى بخواند كه مى‌داند( بلد است يا از حفظ دارد يا در دسترس دارد)، ثواب ختم همه قرآن به او داده مى‌شود، هر چند كه قرآن در واقع، بيش از آن مقدارى است كه او مى‌داند يا بيش از آن باشد كه او خوانده است. مولى محمد صالح مازندرانى در شرح اين روايت مى‌فرمايد:« يعنى قارى قرآن، آن را تا هر كجا كه مى‌داند، بخواند كه در اين صورت پاداش او مانند كسى است كه همه قرآن را مى‌داند و مى‌خواند». اين شارح بزرگ، روايت بشر بن غالب اسدى را نيز مؤيد تفسير خود دانسته است. گفتنى است كه ايشان نسخه‌ها و احتمال معناهاى ديگرى نيز آورده است.