٧٥٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: روز قيامت، قرآن مى‌آيد و مى‌گويد: «پروردگارا! بر او (تلاوت كننده قرآن)، [خلعت‌] بپوشان». پس تاج كرامت، بر سرش مى‌نهند.

قرآن مى‌گويد: «پروردگارا! بيشتر بپوشان». پس جامه كرامت بر او مى‌پوشانند.

سپس مى‌گويد: «پروردگارا! از او خشنود باش». خدا نيز از او خشنود مى‌شود.

سپس به او گفته مى‌شود: «بخوان و بالا برو» و به ازاى هر آيه‌اى، يك حسنه بر او افزوده مى‌گردد.

٧٦٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هر كس يكْ سومِ قرآن را بخواند، يكْ سومِ نبوّت، به او داده مى‌شود. هر كس دو سومِ قرآن را بخوانَد، دو سومِ نبوّت، به او داده مى‌شود. هر كس همه قرآن را بخوانَد، همه نبوّت، به او داده مى‌شود و روز قيامت، به او گفته شود: «بخوان و با خواندن هر آيه‌اى، يك درجه بالا برو».

او مى‌خواند و يك درجه [يك درجه‌] بالا مى‌رود تا آن كه آنچه از قرآن مى‌داند، تمام مى‌شود. سپس به او مى‌گويند: «دستت را مُشت كن». او دستش را مُشت مى‌كند. آن گاه به او گفته مى‌شود: «آيا مى‌دانى در دستت چيست؟». نگاه مى‌كند. مى‌بيند كه در دست راستش، جاودانگى (/ بهشت جاويدان) است و در دست چپش، [بهشت پر] نعمت.

٧٦١. امام زين العابدين عليه السلام‌- خطاب به مردى-: با قرآن باش؛ چرا كه خداوند، بهشت را با دست خويش آفريد و يك خشت آن را از طلا و خشت ديگرش را از نقره، قرار داد و ملاطش را [نيز] مُشك و خاكش را زعفران و ريگ‌هايش را مرواريد و درجات آن را به اندازه آيات قرآن، قرار داد. بنا بر اين، هر كس قرآن خوانده باشد، به او گفته مى‌شود: «بخوان و بالا برو»، و هر قرآن‌خوانى كه به بهشت وارد شود، هيچ كس در بهشت، درجه‌اش بالاتر از او نخواهد بود، بجز پيامبران و صدّيقان.

٧٦٢. الكافى- به نقل از حَفص بن غياث‌-: از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه به مردى مى‌فرمود: «آيا ماندن در دنيا را دوست دارى؟».

آن مرد گفت: آرى.

فرمود: «براى چه؟».

گفت: براى خواندن‌ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ».

امام عليه السلام سكوت كرد و پس از ساعتى به من فرمود: «اى حَفص! هر يك از دوستان و