شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٣٧ - ى - تكرار

گفته شد: مگر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با مردم نماز نمى‌خواند و صدايش را به قرآن، بلند نمى‌كرد؟

فرمود: «پيامبر خدا صلى الله عليه و آله براى كسانى كه پشت سرش [در نماز] بودند، اندازه تاب و توانشان را در نظر مى‌گرفت».

ط- پرهيز از خواندن قرآن به شيوه آوازخوانى عيّاشان‌

١٢٨٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: قرآن را با نغمه‌ها و آوازهاى عرب بخوانيد و از نغمه‌هاى عيّاشان و اهل گناهان بزرگ، دورى كنيد؛ زيرا به زودى پس از من، مردمانى مى‌آيند كه هنگام قرآن خواندن، صدايشان را مانند آوازخوانى و نوحه‌گرى و سرودخوانى كشيشان، در گلو مى‌چرخانند؛ قرآن از حلقومشان پايين‌تر نمى‌رود. دل‌هاى آنها و دل‌هاى كسانى كه از قرآن خواندنِ آنها خوششان مى‌آيد، وارونه است.

١٢٨٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: من از اين بر شما مى‌ترسم كه دين را سبُك بشماريد و [با گرفتن رشوه‌] حكم بفروشيد و از خويشان ببُريد و قرآن را سرودوار (/ با ساز و آواز) بخوانيد و كسى از خود را مقدّم بداريد كه برترينِ شما در دين نيست.

١٢٨٤. المعجم الأوسط- به نقل از عبد الرحمان بن ابى بكره، از پدرش-: قرآن خواندنِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، با كشيدن صدا بود و در آن، چرخاندن صدا نبود.

ى- تكرار

١٢٨٥. سنن ابن ماجة- به نقل از ابوذر-: پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز شب، آيه‌اى را شروع كرد و تا [نماز] صبح، آن را [در قيام و قعود و ركوع و سجود] تكرار مى‌كرد. آيه اين بود: «اگر