شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٣ - د - پناه بردن به خدا(با گفتن أعوذ بالله من الشيطان الرجيم)

متذكّر گردان، و به بركت تأويل آن، بدى‌ها را از ما بزداى، و پاداش نيكى‌هاى ما را دو چندان ساز، و به پاداش آن، درجات ما را بالا ببر، و پس از مردن، آن را مايه شادمانى ما قرار ده.

خدايا! قرآن را براى ما توشه‌اى قرار ده كه در هنگام ايستادن در برابرت [در قيامت‌]، بِدان ما را نيرو بخشى، و راهى روشن قرار ده كه از آن به سوى تو آييم، و دانشى سودمند كه به وسيله آن، نعمت‌هاى تو را سپاس گزاريم، و خشوع راستينى كه به وسيله آن، نام‌هاى تو را به پاكى بستاييم؛ زيرا تو آن را حجّتى بر ما قرار دادى كه به وسيله آن، بهانه را از ما گرفتى، و با فرستادن آن، محبّتى به ما نمودى كه زبان ما از گزاردن سپاس آن، ناتوان است.

خدايا! آن را براى ما سرپرستى قرار ده كه از لغزش، نگاهمان دارد، و راه‌نمايى كه به كار نيك، هدايتمان كند، و معاون و هدايتگرى كه از منحرف شدن، بازمان دارد، و دستيارى كه در خستگى، نيرويمان بخشد، تا اين كه ما را به بهترين آرزويمان برساند.

بار خدايا! آن را براى ما شفيعى در روز ديدار (قيامت)، و سلاحى در روز ارتقا [ى درجات‌]، و وكيل مدافعى در روز داورى، و نورى در روز تاريكى قرار ده؛ روزى كه نه زمينى است و نه آسمانى؛ روزى كه هر كوشنده‌اى پاداش كوشش خود را دريافت مى‌كند.

خدايا! آن را براى ما وسيله سيرابى در روز تشنگى قرار ده و نيز مايه رهايى در روز پاداش از آتش سوزانى كه به هر كس در آن سوزد و به شعله‌اش گرفتار آيد، رحم نمى‌كند.

خدايا! آن را براى ما بُرهانى در ملأ عام، در آن روز كه اهل آسمان‌ها و زمين گرد مى‌آيند، قرار ده.

خدايا! منزلگاه‌هاى شهيدان، و زندگى نيك‌بختان، و همرَهى با پيامبران را روزىِ ما كن. به راستى كه تو شنواى دعايى.

د- پناه بردن به خدا (با گفتن أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم)

قرآن‌

«هر گاه قرآن خواندى، از شيطانِ رانده شده، به خدا پناه ببر».

حديث‌

١٢٢٤. تفسير العيّاشى‌- به نقل از حلبى-: از امام صادق عليه السلام در باره پناه بردن به خدا از شيطان‌