شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩٩ - ج - دعا كردن، پيش و پس از خواندن قرآن

خدايا! مرا از كسانى قرار ده كه حلال تو را حلال و حرامت را حرام مى‌شمارد و از معاصى تو دورى مى‌كند و به محكم و متشابه و ناسخ و منسوخ آن، ايمان دارد، و آن را برايم شفا و رحمت و پناه و اندوخته قرار ده.

خدايا! قرآن را مونس من در قبرم و مونسم در هنگام محشور شدنم و مونسم در رستاخيزم قرار ده و به ازاى هر آيه‌اى كه خواندم، به من بركتى ده و در برابر هر حرفى كه مطالعه كردم، برايم يك درجه در اعلى علّيين بيفزاى. آمين، اى پروردگار جهانيان!

خدايا! بر محمّد، پيامبرت و برگزيده‌ات و هم‌نجوايت و راه‌نمايت و دعوت كننده به راهت، و بر امير مؤمنان، دوست و جانشين تو پس از پيامبرت، و بر اوصياى آن دو- كه پاسداران دين تو و امانتداران حقّ تو و سرپرستان خلق تو اند، درود فرست. سلام و رحمت و بركات خدا بر همه ايشان باد!».

١٢٢٣. الكافى: امام صادق عليه السلام هنگام خواندن كتاب خداوند عز و جل، اين دعا را مى‌خواند: «بار خدايا، اى پروردگار ما! تو را ستايش، كه تو در قدرت و سلطنت استوار، يگانه‌اى. تو را ستايش، كه تو در عزّت و كبريا، برترينى و بر فراز آسمان‌ها و عرش بزرگى. اى پروردگار ما! تو را ستايش، كه تو در علم خويش، خودكفايى، و هر صاحب علمى، به تو نيازمند است. اى پروردگار ما! تو را ستايش، اى فرو فرستنده آيات و قرآن بزرگ! اى پروردگار ما! تو را ستايش، از بهر آن كه حكمت و قرآن بزرگ و روشن را به ما آموختى.

خدايا! پيش از آن كه ما به آموختن آن رغبت نشان دهيم، تو آن را به ما آموختى، و پيش از آن كه به سودمندى آن رغبت نماييم، آن را به ما ارزانى داشتى. بار خدايا! حال كه چنين بنده‌نوازى و فضل و بخششى و لطف و محبّتى به ما كردى و بر ما بى آن كه ما را در اين كار، حركت و چاره‌گرى و قدرتى باشد، منّت نهادى- بار خدايا-، خوش تلاوت كردن آن و حفظ نمودن آياتش را، و ايمان داشتن به متشابهاتش، و عمل كردن به محكماتش را نيز محبوبِ ما گردان، و وسيله تأويل آن را، و راه‌نمايى و تدبيرش را، و بينايى با نور آن را به ما عنايت فرما.