شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٣ - ٣/ ٧ آنچه بايسته حافظ و قارى قرآن نيست

خشم گيرد و با كسى كه [نسبت به او] نادانى مى‌كند، نادانى نمايد؛ بلكه به احترام قرآن، گذشت مى‌كند.

١١٢١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: كسى كه قرآن را [در سينه خود] گِرد آورده، شايسته است كه در برابر كسى كه با او نادانى مى‌كند، نادانى ننمايد و بر كسى كه بر او خشم مى‌گيرد، خشم نگيرد و با كسى كه [نسبت به او] تندى مى‌كند، تندى ننمايد؛ بلكه به خاطر بزرگداشت قرآن [- ى كه در سينه دارد]، ببخشد و گذشت كند و بيامرزد و بردبارى ورزد.

١١٢٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: به زودى، مردمانى از امّتم، آگاه در دين و قارى قرآن مى‌شوند، و مى‌گويند: نزد فرمان‌روايان مى‌رويم و از دنياى آنها بهره‌مند مى‌شويم و دينمان را از آنان، بر كنار مى‌داريم؛ امّا اين، شدنى نيست. همان گونه كه از گَوَن، جز خار نمى‌توان چيد، از نزديك شدن به آنها نيز جز گناه، چيده نمى‌شود.

١١٢٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: پس از من، مردمانى از امّتم خواهند آمد كه قارى قرآن و آگاه در دين اند. شيطان، نزد ايشان مى‌رود و مى‌گويد: «كاش نزد سلطان برويد تا دنياى شما را آباد كند و دينتان را از [گزند] او، دور نگه داريد!»؛ امّا چنين چيزى، شدنى نيست و همچنان كه از گَوَن، جز خار نمى‌توان چيد، از نزديك شدن به آنها نيز ثمرى جز خطا، چيده نمى‌شود.