شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٥ - ٣/ ١ تأكيد بر حفظ كردن قرآن و مقام حافظ آن

٩٨٦. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: كسى كه خداوند عز و جل [نعمت‌] حفظ كتابش را به او داده است، اگر گمان كند كه به ديگران، نعمتى برتر از او داده شده است، بى گمان، نسبت به بزرگ‌ترين نعمت، ناسپاسى روا داشته است.

٩٨٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: كسى كه قرآن را از حفظ مى‌خواند و با اين حال، گمان مى‌بَرَد كه خداوند متعال، او را نمى‌آمرزد، از كسانى است كه آيات خدا را ريشخند كرده است.

٩٨٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: خوشا به حال كسى كه در روز قيامت، در حالى برانگيخته مى‌شود كه درونش، آكَنده از قرآن و واجبات و علم است!

٩٨٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: زنهار كه اين مصحف‌هاى آويزان، شما را نفريبد! خداوند، قلبى را كه جايگاه قرآن باشد، عذاب نمى‌كند.

٩٩٠. جامع الأخبار- به نقل از مَكحول-: ابو ذر نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! من مى‌ترسم كه قرآن را بياموزم؛ امّا به آن، عمل نكنم.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «خداوند، قلبى را كه قرآن در آن جاى گرفته است، عذاب نمى‌كند».

٩٩١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: حافظانِ قرآن به پيامبرى نزديك اند، جز اين كه به آنان وحى نمى‌شود.

٩٩٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: در روز قيامت، حافظانِ قرآن را مى‌آورند و خداوند عز و جل مى‌فرمايد:

«شما، ظرفِ سخن من هستيد. آنچه را پيامبران گرفتند، شما نيز گرفتيد، به استثناى وحى».