شناخت نامه قرآن بر پايه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٩ - ٢/ ٢ آموختن در خردسالى

٩٥٤. سنن ابن ماجة- به نقل از جُندَب بن عبد اللَّه-: ما از نوجوانى و هنوز به سنّ بلوغ نرسيده، با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوديم. بنا بر اين، پيش از آن كه قرآن را بياموزيم، ايمان را آموختيم. سپس قرآن را آموختيم و با آموختن آن، بر ايمانمان افزوده شد.

٩٥٥. مسند ابن حنبل‌- به نقل از عايشه-: در حضور پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از مردى به نيكى ياد شد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «مگر نمى‌بينيدش كه قرآن مى‌آموزد؟».

٩٥٦. المعجم الكبير- به نقل از ابو امامه-: مردى نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! سهم فلانى را خريدم و فلان و بهمان مقدار، سود بُردم.

فرمود: «آيا تو را از چيزى سودآورتر، آگاه نكنم؟». مرد گفت: آيا چنين چيزى وجود دارد؟

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «مردى كه آياتى را فرابگيرد». آن مرد رفت و ده آيه آموخت.

سپس نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و ايشان را آگاه ساخت.

٩٥٧. امام على عليه السلام‌: قرآن را بياموزيد؛ زيرا نيكوترين سخن است.

٩٥٨. امام صادق عليه السلام‌: سزاوار است كه مؤمن، پيش از آن كه بميرد، قرآن را بياموزد يا در حال آموزش آن بميرد.

٢/ ٢: آموختن در خردسالى‌

٩٥٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله‌: هفت كس اند كه در آن روزى كه سايه‌اى جز سايه خدا نيست، در سايه خدا هستند: ... مردى كه قرآن را در خُردسالى‌اش، آموخته و در